دیدگاه کانت در دفاع از دفاعیة مبتنی بر اختیار و تطبیق آن با مبانی انسانشناسی اسلامی
نویسندگان
1 گروه فلسفه و کلام، دانشکدة الهیات، دانشگاه قم، قم، ایران
2 گروه فلسفه و کلام، دانشکدة الهیات، دانشگاه قم، قم، ایران
doi
10.22059/jpht.2024.367999.1006005چکیده
یکی از مهمترین پاسخها به مسئلة شرّ اخلاقی دفاعیة مبتنی بر اختیار است که در معرض انتقادات جدی قرار دارد. عدم ملازمه بین اختیار و شرور اخلاقی و همچنین بیعدالتی در اعطای ظرفیت روحی به انسانها در استفاده از اختیار خویش از جملة این انتقادات است که بهویژه در دوران معاصر متوجه دفاعیة مبتنی بر اختیار شده و پذیرش آن را با چالش مواجه کرده است. ایمانوئل کانت، فیلسوف آلمانی قرن هجدهم، نقش آزادی اراده در وقوع شرور اخلاقی را به گونهای به تصویر میکشد که میتوان پاسخ به این اشکالات را از مبانی وی در فلسفة اخلاق و همچنین آثار مستقلی که در این رابطه به رشتة تحریر درآورده استخراج کرد. تکامل اخلاقی نوع بشر در طول تاریخ با عنوان خیر عظیمی است که به اعتقاد کانت وقوع شرور اخلاقی راـ که نه از تمایلات حیوانگونة بشر بلکه صرفاً از آزادی ارادة او برخاستهـ توجیه میکند. این مقاله با رویکردی توصیفیـ تحلیلی و با بهرهگیری از ترجمة آثار کانت و برخی از کانتپژوهان معاصر، پس از ارائة گزارشی از اندیشة کانت در مورد دفاعیة مبتنی بر اختیار، تطابق آن را با مبانی انسانشناسی اسلامی روشن میکند و نقاط ضعف و قوت دیدگاه کانت را ارائه میدهد.