تأثیر کاربرد ترکیبات پیامرسان، بر فرآیند القای پیری برگ و انتقال مجدد آسیمیلاتها در سیبزمینی (Solanum tuberosum L.)
نویسندگان
1 گروه اگروتکنولوژی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
2 گروه اگروتکنولوژی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
3 گروه اگروتکنولوژی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
4 شرکت دانش بنیان خوشه پروران زیست فناور، ساختمان مرکز تحقیقات بیوتکنولوژی کشاورزی، ، مشهد، ایران
doi
10.22059/ijfcs.2024.382073.655100چکیده
این مطالعه در سال 1400 در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد با هدف بررسی اثر پیامرسانها بر القای پیری برگ و انتقال مجدد در سیبزمینی به صورت طرح کرتهای خرد شده در قالب بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار انجام شد. تیمارهای مورد مطالعه شامل تعداد دفعات محلولپاشی ترکیبات (یک ، دو و سه مرحله) بهعنوان عامل اصلی و ترکیبات پیامرسان (شاهد، سیلیکات پتاسیم، مونوپتاسیم فسفات، نیتریک اکسید، پراکسید هیدروژن، اتیلن دیآمین تترا استیک اسید (EDTA) و اتفون) بهعنوان عامل فرعی بودند. نتایج نشان داد که مونوپتاسیم فسفات، سیلیکات پتاسیم و EDTA از نظر عملکرد کمی و کیفی بهترتیب باعث افزایش 60، 45 و 40 درصدی عملکرد کل غده، 19، 26 و 17 درصدی نشاسته غده و 14، 19 و 13 درصدی وزن خشک غده نسبت به شاهد شدند. همچنین سه ترکیب بالا از نظر القای پیری برگ باعث افزایش 50، 18 و 75 درصدی سطح پراکسید هیدروژن و کاهش 33، 28 و 37 درصدی محتوای رنگدانههای فتوسنتزی در برگها نسبت به شاهد شدند که به تخریب غشاء سلولی و تسریع پیری برگها منجر گردید. این نتایج نشان میدهد که استفاده هدفمند از پیامرسانها بهویژه ترکیبات حاوی پتاسیم در مراحل انتهایی رشد سیب زمینی با تخصیص کارآمدتر مواد فتوسنتزی به غدهها، میتواند بهعنوان ابزاری موثر برای بهینهسازی عملکرد و کیفیت سیبزمینی مورد استفاده قرار گیرد.