تأثیر کاربرد ترکیبات پیام‌رسان‌، بر فرآیند القای پیری برگ و انتقال مجدد آسیمیلات‌ها در سیب‌زمینی (Solanum tuberosum L.)

نویسندگان

1 گروه اگروتکنولوژی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

2 گروه اگروتکنولوژی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

3 گروه اگروتکنولوژی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

4 شرکت دانش بنیان خوشه پروران زیست فناور، ساختمان مرکز تحقیقات بیوتکنولوژی کشاورزی، ، مشهد، ایران

doi
10.22059/ijfcs.2024.382073.655100
چکیده

این مطالعه در سال 1400 در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد با هدف بررسی اثر پیام‌رسان‌ها بر القای پیری برگ و انتقال مجدد در سیب‌زمینی به صورت طرح کرت‌های خرد شده در قالب بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار انجام شد. تیمارهای مورد مطالعه شامل تعداد دفعات محلول‌پاشی ترکیبات (یک ، دو و سه مرحله) به‌عنوان عامل اصلی و ترکیبات پیام‌رسان (شاهد، سیلیکات پتاسیم، مونوپتاسیم فسفات، نیتریک اکسید، پراکسید هیدروژن، اتیلن دی‌آمین تترا استیک اسید (EDTA) و اتفون) به‌عنوان عامل فرعی بودند. نتایج نشان داد که مونوپتاسیم فسفات، سیلیکات پتاسیم و EDTA از نظر عملکرد کمی و کیفی به­ترتیب باعث افزایش 60، 45 و 40 درصدی عملکرد کل غده، 19، 26 و 17 درصدی نشاسته غده و 14، 19 و 13 درصدی وزن خشک غده نسبت به شاهد شدند. هم‌چنین سه ترکیب بالا از نظر القای پیری برگ باعث افزایش 50، 18 و 75 درصدی سطح پراکسید هیدروژن و کاهش 33، 28 و 37 درصدی محتوای رنگدانه‌های فتوسنتزی در برگ‌ها نسبت به شاهد شدند که به تخریب غشاء سلولی و تسریع پیری برگ‌ها منجر گردید. این نتایج نشان می‌دهد که استفاده هدفمند از پیام‌رسان‌ها به­ویژه ترکیبات حاوی پتاسیم در مراحل انتهایی رشد سیب زمینی با تخصیص کارآمدتر مواد فتوسنتزی به غده‌ها، می‌تواند به‌عنوان ابزاری موثر برای بهینه‌سازی عملکرد و کیفیت سیب‌زمینی مورد استفاده قرار گیرد.