فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

این پژوهش به بررسی آزمایشگاهی مقاومت‌های فشاری و خمشی نمونه‌های بتنی ساخته شده با مصالح بازیافتی و الیاف‌های فولادی و PVA در سنین مختلف پرداخته شده است. ابتدا تأثیر وجود سنگدانه‌های بازیافتی به جای سنگدانه‌های طبیعی بر مقاومت فشاری و خمشی بتن بدون الیاف در سنین 3، 7، 28، 56 و 90 روزه بررسی می‌گردد؛ سپس با افزودن درصدهای مختلف الیاف‌های فولادی و PVA شامل 5/0، 1، 5/1 و 2 درصد به بتن با مصالح طبیعی و بازیافتی، به مقایسه مقاومت فشاری و خمشی آنها در سنین مذکور پرداخته می‌شود. نتایج نشان داد که مقاومت فشاری و خمشی نمونه‌های بتنی ساخته شده با مصالح طبیعی همواره بیشتر از مصالح بازیافتی است. همچنین با مقایسه مقاومت فشاری نمونه‌های بتنی با درصد الیاف‌های مختلف ملاحظه گردید که بیشترین مقاومت فشاری مربوط به نمونه‌های بتنی ساخته شده با مصالح طبیعی دارای 5/0 درصد و کمترین مقاومت فشاری نیز مربوط به نمونه‌های بتنی ساخته شده با مصالح بازیافتی دارای 2 درصد الیاف PVA است. از سوی دیگر مقاومت خمشی نمونه‌های دارای الیاف PVA به مراتب کمتر از الیاف فولادی در سنین برابر و درصدهای الیاف یکسان می‌باشد با افزایش درصد الیاف‌های فولادی و PVA از 5/0 به 2 درصد، مقاومت خمشی نمونه‌ها نیز افزایش می‌یابد؛ به طوری که در کلیه سنین بتن، بیشترین مقاومت خمشی مربوط به نمونه‌های بتنی ساخته شده با مصالح طبیعی دارای 2 درصد الیاف فولادی و کمترین مقاومت فشاری نیز مربوط به نمونه‌های بتنی ساخته شده با مصالح بازیافتی دارای 5/0 درصد الیاف PVA است. هرچه درصد الیاف‌های فولادی و PVA در بتن بیشتر شود، منجر به کاهش مصالح سنگی و در نتیجه کاهش مقاومت فشاری بتن می‌گردد که به علت چگالی بالاتر الیاف فولادی نسبت به الیاف PVA، این امر در الیاف فولادی مشهودتر است. از سوی دیگر به علت افزایش خاصیت ارتجاعی بتن، مقاومت خمشی آن افزایش می‌یابد.