اندازهگیری غلظت یونهای نیترات و نیتریت آب آشامیدنی و ارزیابی خطر سرطانزایی آنها در سیستم شبکه توزیع آب شهری شهر اوز، استان فارس، ایران
نویسندگان
1 استادیار گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشکده علوم پزشکی لارستان، لارستان، ایران
2 گروه مهندسی بهداشت محیط و عضو کمیته تحقیقات، دانشکده بهداشت، دانشکده علوم پزشکی لارستان، لارستان، ایران
3 کمیته تحقیقات، دانشکده بهداشت، دانشکده علوم پزشکی لارستان، لارستان، ایران
4 گروه مهندسی بهداشت محیط،دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران، عضوء کمیته تحقیقات دانشجویی دانشکده بهداشت،
5 آبفا شهرستان اوز، لارستان، ایران
6 گروه مهندسی بهداشت حرفه ای و عضو کمیته تحقیقات، دانشکده بهداشت، دانشکده علوم پزشکی لارستان، لارستان، ایران
7 کمیته تحقیقات، دانشکده بهداشت، دانشکده علوم پزشکی لارستان، لارستان، ایران
8 گروه آموزشی مهندسی بهداشت محیط دانشکده علوم پزشکی لارستان دانشکده بهداشت مربی
doi
10.22038/jreh.2020.52736.1378چکیده
زمینه و هدف: امروزه تامین آب آشامیدنی با کیفیت دغدغه اصلی مراجع ذی صلاح است. آب آشامیدنی در کنار کمیت مناسب، باید دارای خصوصیات فیزیکوشیمیایی و میکروبی استاندارد باشد. یونهای نیترات و نیتریت بهدلیل ایجاد عوارض سوء زیست محیطی و بهداشتی دارای اهمیت ویژهای می باشند. هدف از این مطالعه تعیین غلظت یونهای مذکور در آب آشامیدنی شهر اوز و انجام محاسبات مربوط به ارزیابی ریسک خطر سلامتی بود. روش کار: در این مطالعه پنج نقطه انتخاب شد و طی فواصل زمانی، 50 نمونه (10 نمونه از هر نقطه) برداشت شد. پس از انتقال نمونهها به آزمایشگاه شیمی محیط، غلظت یونهای نیترات و نیتریت بر اساس دستورالعمل ارائه شده توسط شرکت HACH با استفاده از دستگاه اسپکتروفوتومتر (DR6000) تعیین شد. یافته ها: غلظت یونهای نیترات و نیتریت در تمامی نقاط شبکه، پایینتر از حد استاندارد تعیین شده توسط سازمان بهداشت جهانی بود. بالاترین و پایینترین غلظت یونهای نیترات و نیتریت به ترتیب در محل نمونه برداری رستوران پاتریس (04/1 و 021/0 میلیگرم در لیتر) و شرکت آبفا (8/0 و 0162/0 میلیگرم در لیتر) بدست آمد. همچنین ارزیابی خطر بر اساس محدودهی سنی نوزادان، کودکان و بزرگسالان به ترتیب برابر 0125/0، 00375/0 و 043/0 تعیین شد که نشان می دهد مصرف آب در طولانی مدت تاثیر سوء بر سلامت افراد نخواهد داشت. نتیجه گیری: کیفیت فیزیکوشیمیایی آب آشامیدنی شهرستان اوز در حد قابل قبول قرار داشت و مواجهه انسانی با این آب دارای ریسک غیرسرطانزایی به میزان بسیار کمتر از حدود بحرانی می باشد.
