مطالعه تشکیل بیوفیلم، خواص ضدباکتریایی و سمیت سلولی داربست نانوالیافی پلیکاپرولاکتونی الکتروریسیشده
نویسندگان
1 گروه زیستفناوری میکروبی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 گروه ریز زیستفناوری، دانشکده علوم زیستی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
3 گروه بیوشیمی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
چکیده
اهداف: در سالهای اخیر داربستهای نانوالیافی زمینه پلیمری بهدلیل اثرات ضدمیکروبی در مهندسی بافت پوست مورد توجه زیادی قرار گرفتهاند. هدف از این پژوهش تولید و مشخصهیابی خواص آنتیباکتریال داربستهای نانوالیافی زمینه پلیمری است. مواد و روشها: در مطالعه تجربی حاضر داربست نانوالیافی پلیکاپرولاکتون به روش الکتروریسی ساخته شد. بررسیهای ریزساختاری و مطالعات چسبندگی باکتریایی با استفاده از میکروسکوپ الکترونی روبشی صورت گرفت. برای انجام آزمونهای ضدباکتریایی از آزمونهای میکرودایلوشن و تشکیل بیوفیلم بر سویههای استاندارد گرم منفی اشرشیا کلی و سودوموناس آئروژینوزا، گرم مثبت استرپتوکوکوس موتانس و استافیلوکوکوس اورئوس و برای مطالعه سمیت سلولی از آزمون MTT بر سلولهای سرطانی رده هلا و HT۱۰۸۰ استفاده شد. یافتهها: نتایج این پژوهش نشان داد که این داربست نانوالیافی خواص ضدباکتریایی و ضدتشکیل بیوفیلم بر همه سویهها دارد اما در مشاهدات میکروسکوپ الکترونی و آزمون میکرودایلوشن بیشترین اثر بر سویه سودوموناس آئروژینوزا و در غلظت یکمیلیگرم بر میلیلیتر عصاره داربست نانوالیافی مشاهده شده، اما در آزمون تشکیل بیوفیلم بیشترین اثر بر سویه استافیلوکوکوس اورئوس و در غلظت ۸میکروگرم بر میلیلیتر عصاره حاصل شد. همچنین نتایج آزمونهای سمیتسنجی سلولی نیز نشان داد که عصاره داربستهای سنتزشده روی سلولهای سرطانی فیبروبلاست انسانی (HT۱۰۸۰) اثرات سمی بیشتری داشته و پس از ۴۸ساعت منجر به کاهشی در حدود ۴۰% تعداد آنها میشود. نتیجهگیری: داربستهای نانوالیافی پلیکاپرولاکتون تولیدشده به روش الکتروریسی، بالقوه میتوانند گزینه امیدبخشی در کاربردهای مهندسی بافت پوست با قابلیت جلوگیری از تشکیل بیوفیلم در محل ترمیم زخم و نیز کاهش تعداد سلولهای سرطانی باشند.