تاثیر کود آهن و اسید هیومیک روی ارقام برتر گلرنگ دیم

نویسندگان

1 گروه تولید و ژنتیک گیاهی،دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی،دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران

2 گروه تولید و ژنتیک گیاهی،دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی،دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.

3 گروه تولید و ژنتیک گیاهی،دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی،دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.

doi
10.22059/ijfcs.2024.376438.655080
چکیده

به منظور ارزیابی نحوه تاثیر دو نوع کود (کود آهن و اسید هیومیک) روی صفات عملکردی و فیزیولوژیک دو رقم گلرنگ این تحقیق در سال زراعی 1401-1400 در مرکز تحقیقات کشاورزی اردبیل انجام شد. این طرح به­صورت اسپلیت­پلات و در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی در سه تکرار انجام شد. عامل اصلی دو رقم بررسی­شده گلرنگ (گلدشت و چینی (xys)) و عامل فرعی کود دارای نه سطح شامل سطح شاهد، دو میلی‌گرم در لیتر و چهار میلی‌گرم در لیتر اسید هیومیک 95 درصد، دو سطح کود کلات آهن 12 درصد  EDTA (یک میلی‌گرم در لیتر و دو میلی‌گرم در لیتر) و چهار سطح متقابل کود‌های آهن و اسید هیومیک بودند. طبق مشاهدات، رقم گلدشت با 5/1462 کیلوگرم در هکتار نسبت به رقم چینی به­طور معنی‌داری عملکرد بیشتری ثبت کرد. میزان عملکرد رقم چینی نیز 3/1406 کیلوگرم در هکتار بود. برای عامل کودی بهترین عملکرد مربوط به کاربرد توام سطح دوم کود آهن و سطح دوم اسید هیومیک با میزان 1/1694 کیلوگرم در هکتار بود. هیچ یک از عوامل نتوانستند روی درصد روغن دانه تاثیر معنی‌داری داشته باشند. محلول­پاشی توام سطوح دوم هر دو کود آهن و هیومیک به­ترتیب با 66 و 3/55 بیشترین مقدار سبزینگی (هم قبل و هم بعد از گلدهی) را نشان داد. در مجموع رقم گلدشت نسبت به رقم چینی برتری داشت. در بین تیمارهای کودی نیز استفاده توام سطح دوم کود آهن و هیومیک را می‌توان به­عنوان بهترین تیمار کودی معرفی کرد.