بررسی و نقد نظریة ایان توماس رمزی دربارة زبان دین
نویسندگان
1 گروه فلسفه و کلام اسلامی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 گروه فلسفه و کلام اسلامی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
3 گروه فلسفه و کلام اسلامی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
4 گروه فلسفه و کلام اسلامی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
10.22059/jpht.2024.368369.1006007چکیده
یکی از دیدگاههای منحصر به فرد زبان دین رویکرد ایان توماس رمزی، اسقف و فیلسوف دین آکسفورد دهة 50 میلادی، است. مقالة حاضر به روش توصیفی و تحلیلی به بررسی دیدگاه زبان دین ایان توماس رمزی پرداخته و عمدة مباحث آن دو موضوع است؛ یکی تبیین و توصیف معرفت زبان دین ایان توماس رمزی و دوم زبان سخن گفتن رمزی از خداوند و توجیه گزارههای الهیاتی. ایان رمزی دربارة زبان دین معتقد به نوعی تجربة دینی است؛ یعنی با توصیف عبارات و کلمات الهیات میتوان به امری ماورای تجربی دست یافت. رویکرد معرفتی رمزی دفاع از آموزههای دینی در برابر موضع انتقادی آنتونی فلو و آیر مبنی بر ابطالناپذیری و بیمعنایی گزارههای دینی بود. در نتیجه معتقد بود کلمات زبان دین و گزارههای دینی همچون گزارههای علمی میتوانند دربردارندة معنا و در موقعیت خاصی حاوی مکاشفه و از نوع تجربة منحصر به فرد باشند. مهمترین مسائل و دغدغههای ایان رمزی جایگاه تجربی بخشیدن به زبان دین، درک کاربرد معنایی کلمات، کشف امور واقع جهان با مدلسازی و بهکارگیری استعاره در روش فهم زبان الهیاتی بود.