کانی شناختی و پراکندگی اجزای رسوبی در بخش شمالی خلیج فارس (پهنه دریایی و رودخانه های ورودی)
نویسندگان
1 پژوهشکده علومزمین، سازمان زمینشناسی و اکتشافات معدنی کشور، تهران
2 گروه زمینشناسی، دانشکده علومپایه، دانشگاه بوعلیسینا، همدان
doi
10.22084/psj.2019.2985چکیده
در این پژوهش، اجزای رسوبی و کانیها در بخش شمالی خلیجفارس و رودخانههای ورودی به آن بررسی شده است. این بررسی بر پایه ویژگیهای رسوبشناختی (اندازه دانهها، نوع رسوب و اجزای سازنده) و کانیشناختی با بهرهگیری از دادههای بدست آمده در این پژوهش انجام گرفته است. 200 نمونهی رسوب سطحی از ژرفای 10 تا 100 متری آب از مناطق ساحلی تا بخشهای ژرف بستر ایرانی خلیجفارس و رودخانههای ورودی به آن (ژرفای 1 تا 4 متر آب) با نمونهگیر فکی برداشت شد و از دید اندازه دانهها، مـحتوای زیسـتی و آواری و کانیشناسی (واکاوی پراش پرتوایکس) واکاوی شدند. رسوبات بستر از دانههای آواری به نسبت کمتر (مانند کوارتز، فلدسپار، مـیکا و خردهسنگ) و آلی- زیستی به نسبت بیشتر (مانند گاستروپودا، استراکودا، اکینودرم، بریوزوا و فرامینیفرهای پلانکتونیک و کفزی) ساخته شدهاند. بیش از 50 درصد از اجزای بستر از دانهها در اندازه سیلت و رس (گل) ساخته شده است. 4 نوع رسوب عمده (گِل با کمی گراول، گلماسهای، گلگراولی و گلماسهای با کمی گراول) بیش از 75 درصد از رسوبات بستر را ساخته است. اجزای آواری حوضه پیشبوم خلیجفارس تقریبا از فرسایش کمربند کوهستانی آناتولی- زاگرس دریافت شده است. همانندی رسوبات رودخانهای و دریایی کمژرفا و ژرف (به استثنای قطعات پوسته در رسوبات دریایی) نشاندهنده خاستگاه یکسان آنها است. افزون بر آن، تاثیر سازوکارهای گوناگون انتقال رسوبات مانند جریانهای امواج، رودخانهای و کشندی در پراکندگی رسوبات در مناطق کمژرفا در این پژوهش دوباره به اثبات رسیده است. رودخانههای ورودی به خلیجفارس از عوامل مهم تامین و انتقال دانههای آواری (دانهها دراندازه گراول – رس) به بخش شمالی آن هستند. دانههای آواری و آلی- زیستی توسط جریانهای دریایی و کشندی در تمام خلیجفارس پـراکنده مـیشوند. بیشتر کانیهای رسی (کائولینیت، ایلیت، اسمکتیت، کلریت) به استثنای پالیگورسکیت (منشا اتوژنیک) در بخش شمالی خلیجفارس از نوع آواری هستند.