بررسی کارایی سولفوسولفورون (آپیروس) و مزوسولفورون متیل + یدوسولفورون متیل - سدیم (آتلانتیس) و اسید سالیسیلیک در کنترل علفهای هرز گندم
نویسندگان
1 گروه ژنتیک و تولیدات گیاهی. دانشکده کشاورزی. دانشگاه لرستان. خرم اباد. ایران
2 گروه گیاه پزشکی. دانشکده کشاورزی. دانشگاه لرستان. خرم اباد. ایران
3 گروه گیاه پزشکی. دانشکده کشاورزی. دانشگاه لرستان. خرم آباد. ایران
doi
10.22059/ijfcs.2024.371041.655058چکیده
به منظور بررسی علفکشهای سولفوسولفورون و مزوسولفورون متیل + یدوسولفورون متیل- سدیم بهصورت خالص و به همراه اسید سالیسیلیک در کنترل علفهای هرز، عملکرد و اجزای عملکرد گندم، مطالعهای در سال 1400 در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه لرستان اجرا شد. آزمایش بهصورت فاکتوریل بر پایه طرح بلوکهای کامل تصادفی (RCBD) در سه تکرار اجرا شد. فاکتور اول شامل کاربرد دوز توصیه شده و 50 درصدی هر یک از علفکشهای سولفوسولفورون (آپیروس،WG 75% ) و مزوسولفورون متیل + یدوسولفورون متیل - سدیم (آتلانتیس، 2/1% OD) بود. فاکتور دوم، محلولپاشی اسید سالیسیلیک در تلفیق با تیمارهای علفکشی بود. نتایج نشان داد که کمترین تراکم (2/0) و وزن خشک (4242/0) مربوط به علفهرز چسبک (Asperugo procumbens L.) بود. همچنین کاهش وزن خشک علفهای هرز و بیشترین تعداد دانه در سنبله، ارتفاع، تعداد سنبله در متر مربع، عملکرد دانه و کلروفیل (a و b) از کاربرد (آپیروس + آتلانتیس با اسید سالیسیلیک) حاصل گردید. براساس نتایج به دست آمده کاربرد اسید سالیسیلیک همراه با علفکشها برای افزایش اجزای عملکرد گندم و همچنین کاهش علفهای هرز توصیه می-شود.