تأثیر تاریخ کاشت و کاربرد کودهای آلی بر ویژگیهای فیزیولوژیک، زراعی و کیفیت دانه سویا (Glycine max L.)
نویسندگان
1 1- دانشجوی کارشناسی ارشد آگروتکنولوژی-فیزیولوژی گیاهان زراعی، گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان،خرم
2 استاد گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان،خرم آباد، ایران
3 دانشجوی دکتری فیزیولوژی گیاهان زراعی گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان،خرم آباد، ایران
4 استادیار گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان،خرم آباد، ایران
doi
10.22059/ijfcs.2024.371959.655061چکیده
به منظور بررسی اثرات تاریخ کاشت و کودهای آلی بر برخی ویژگیهای فیزیولوژیک، زراعی و کیفیت سویا رقم کوثر، آزمایش فاکتوریل بر پایه طرح بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار در مزرعه پژوهشی دانشکده کشاورزی دانشگاه لرستان در سال 1400 اجرا شد. در این پژوهش تاریخ کاشت در سه سطح (15 فروردین، 15 اردیبهشت و 15 خرداد) و مصرف کودهای آلی در سه سطح (ورمی کمپوست 10 تن در هکتار، کود دامی گوسفندی30 تن در هکتار و مصرف توام ۵ تن ورمی کمپوست و ۱۵ تن کود دامی) در نظر گرفته شد. براساس نتایج، وزن هزار دانه، عملکرد دانه و عملکرد بیولوژیک در تیمار ترکیبی کود دامی و ورمی کمپوست به ترتیب به میزان 46/20، 56/21 و 22/17 درصد نسبت به شاهد افزایش نشان دادند. بالاترین میزان روغن (26/25 درصد) و پروتئین دانه (67/43 درصد) نیز متعلق به تیمار کود دامی در تاریخ کاشت اول و سوم حاصل شد. در تیمار ترکیب کود دامی و ورمی کمپوست در تاریخ کاشت دوم، سرعت فتوسنتز به میزان 13/8 درصد و در تاریخ کاشت دوم و بیشترین کارایی کوانتومی فتوسیستم II به میزان 7/5 درصد نسبت به تیمار شاهد ثبت شد. بطور کلی، تیمار ترکیب کود دامی و ورمی کمپوست در تاریخ کاشت دوم، بهترین نتایج را ارایه داد.