فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

روش ارزیابی و بررسی پروژه (PERT) یک شبکه تصادفی است که از تابع توزیع Beta-PERT استفاده می‌کند و در اواخر دهه 1950 برای در نظر گرفتن عدم قطعیت در مدیریت پروژه توسعه یافته است. بعدها، به دلیل فرضیات ساده‌سازی و تخمین‌های خوش‌بینانه ناشی از در نظر گرفتن مسیر بحرانی به تنهایی، این روش توسط بسیاری از محققین مورد انتقاد قرار گرفت و روش‌های جدیدی برای رفع این نواقص معرفی شد و اعتقاد بر این بود که در مدل‌سازی مدت زمان واقعی تکمیل پروژه بهتر است. در این مقاله از روش نمونه‌برداری اهمیت برای مدیریت پروژه‌های ساختمانی استفاده شده است. در روش‌های قابلیت اطمینان می‌توان هر تابع توزیع آماری دلخواهی را برای زمان فعالیت‌ها در نظر گرفت و همچنین، اثر تمامی مسیرهای موجود برای تکمیل پروژه در مسئله را با استفاده از سیستم‌های قابلیت اطمینان لحاظ کرد. پنج مثال عددی رایج با استفاده از روش‌های نمونه‌برداری اهمیت، شبیه‌سازی مونت‌کارلو، مرتبه اول قابلیت اطمینان و PERT مورد بررسی قرار گرفت و مقدار احتمال خرابی (که در اینجا به عنوان احتمال شکست تکمیل پروژه در مدت زمان معین معرفی می‌شود) مقایسه گردید. نتایج، اختلاف قابل توجه بین پاسخ به دست آمده از روش‌های PERT و مرتبه اول قابلیت اعتماد با روش‌های شبیه‌سازی مونت‌کارلو و نمونه‌برداری اهمیت را نشان داد. همچنین، مقدار احتمال خرابی در روش نمونه‌برداری اهمیت 17% با روش شبیه‌سازی مونت‌کارلو اختلاف داشت که کمترین اختلاف را در بین روش‌های مورد مطالعه با این روش دارا بود. علاوه بر این، نشان داده شد که روش‌های شبیه‌سازی مونت‌کارلو و نمونه‌برداری اهمیت برای تخمین دقیق احتمال تکمیل پروژه در مقایسه با روش‌های PERT و مرتبه اول قابلیت اطمینان، قابل اعتماد‌تر هستند.