تأثیر کاربرد بقایای گیاهان لگوم و غیر لگوم به عنوان کود سبز بر رشد و عملکرد سیب ‏زمینی

نویسندگان

1 گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

2 گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

3 گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

4 گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

doi
10.22059/ijfcs.2024.374693.655074
چکیده

در کشاورزی پایدار، یکی از راهکارهای موثر جهت بهبود عملکرد سیب‏زمینی به عنوان چهارمین گیاه ارزشمند در تغذیه بشر، استفاده از گیاهان پوششی در تناوب زراعی است. پژوهش حاضر به منظور بررسی تاثیر کشت سه گونه گیاهان پوششی (شبدر، ماشک و جو) به عنوان کود سبز به صورت خالص و مخلوط بر رشد و عملکرد سیب‏زمینی در مزرعه پژوهشی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه رازی کرمانشاه و در قالب طرح بلوک‏های کامل تصادفی با 3 تکرار انجام شد. نتایج نشان داد که سیب زمینی در کلیه مراحل اندازه گیری شامل رشد رویشی (قبل از گل دهی)، تشکیل غده، پرشدن و بلوغ غده از ارتفاع بوته، سطح برگ، وزن خشک برگ، وزن خشک ساقه، تعداد ساقه اصلی و محتوای آب نسبی برگ بیشتری در تیمارهای کود سبز در مقایسه با شاهد (بدون گیاه پوششی) برخوردار بود. همچنین با کاربرد گیاهان پوششی بیشترین تعداد غده سیب‏زمینی حاصل شد. گیاهان پوششی تاثیر مثبتی بر درجه‏بندی قطری غده‏ها در مرحله بلوغ نیز داشتند، به طوری‌که در تیمار 40 درصد شبدر +40 درصد ماشک +20 درصد جو بیشترین غده‏های درشت (211 عدد در متر مربع) مشاهده شد. همچنین، در این تیمار عملکرد غده حدود 8 تن در هکتار نسبت به تیمار شاهد افزایش داشت. به طور کلی نتایج این پژوهش نشان داد که کشت گیاهان پوششی به عنوان کود سبز می‏تواند راهکاری مناسب برای بهبود صفات رشدی و عملکرد سیب‏زمینی باشد، به ویژه زمانی که ترکیبی از گونه‌های لگوم و غیر لگوم مورد استفاده قرار گیرد.