بررسی توزیع واحدهای جریانی سازند سروک در چارچوب چینهنگاری سکانسی، مطالعه موردی در یکی از میادین نفتی ناحیه دشت آبادان، جنوب غرب ایران
نویسندگان
1 دانشکده زمینشناسی، پردیس علوم، دانشگاه تهران، ایران
2 گروه زمینشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران، ایران
3 دانشکده زمینشناسی، پردیس علوم، دانشگاه تهران، ایران
doi
10.22084/psj.2018.13526.1144چکیده
سازند سروک با سن آلبین پسین-تورونین پیشین، مهمترین سنگ مخزن کربناته ناحیه دشت آبادان در جنوبغرب ایران میباشد. تلفیق نتایج توصیف مغزهها، مطالعات پتروگرافی و دادههای تخلخل-تراوایی مغزه در یکی از میادین بزرگ دشت آبادان، امکان شناسایی واحدهای جریانی را چارچوب چینهشناسی سکانسی فرآهم نمود. دادههای این پژوهش شامل 388 متر مغزه، 420 مقطع نازک میکروسکوپی و 800 پلاگ تخلخل-تراوایی از دو چاه کلیدی هستند. به این منظور، از روش لورنز اصلاح شده بر مبنای چینهشناسی برای تقسیمبندی مخزن به واحدهای جریانی استفاده شده است. تفسیر توزیع واحدهای جریانی با در نظر گرفتن ارتباط بین ویژگیهای رخسارهای و دیاژنزی، سبب میشود که انطباق مشخص بین زونهای مخزنی و چارچوب چینهشناسی سکانسی فرآهم شود. بخش بالایی سازند سروک قابل تقسیم به دو سکانس رده سوم میباشد و بهترین واحدهای جریانی در سیستم تراکت تراز بالای سکانس 1 با گسترش عمده تخلخلهای حفرهای در ارتباط با تاثیر سطح ناپیوستگی مرز سنومانین-تورونین در رخسارههای رودیستدار مشاهده میشود. فرآیندهای سیمانی شدن و تراکم در واحدهای جریانی با کیفیت مخزنی پایین و انحلال در واحدهای جریانی با کیفیت مخزنی بالا گسترش دارند. نتایج این مطالعه نشان داد که تفسیر واحدهای جریانی در چارچوب چینهشناسی سکانسی، میتواند در ارزیابی بهتر مخازن کربناته ناهمگن از قبیل سازند سروک استفاده شود.