فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

با هدف بررسی اثر محلول­پاشی سیلیس و سلنیوم همراه با کودهای شیمیایی و آلی روی چغندرقند آزمایشی به‌صورت کرت‌های خرد شده در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار در سال زراعی 1401 در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه آزاد اسلامی مهاباد انجام شد، تیمارهای کودی (NPK، کود دامی ورمی­کمپوست و شاهد) به کرت­های اصلی و تیمارهای محلول­پاشی (سیلیس، سلنیوم، سیلیس+ سلنیوم و شاهد) به کرت­های فرعی اختصاص یافتند. تیمار کودی NPK محتوی کلروفیل a، کلروفیل b، کارتنوئیدها، محتوی نسبی آب برگ، عیار قند، درصد شکر سفید را در مقایسه با تیمار شاهد مربوطه به­ترتیب 02/26، 42/27، 60/55، 48/7، 90/23 و 47/29 درصد افزایش داد. همچنین، محلول­پاشی سیلیس مقدار صفات مذکور را در مقایسه با شاهد به­ترتیب 94/11، 25/29، 48/82، 11/26، 17/11 و 33/22 درصد افزایش داد. محلول­پاشی سیلیس در ترکیب با تیمار کودی NPK و ورمی­کمپوست بالاترین شاخص سطح برگ (به­ترتیب10/5 و 8/4)، عملکرد ریشه (به­ترتیب 83/76 و 27/46 تن در هکتار)، عملکرد شکر ناخالص (به­ترتیب 81/14 و 38/14 تن در هکتار) و عملکرد شکر سفید (به­ترتیب 84/11 و 39/11 تن در هکتار) را به خود اختصاص دادند. در این مطالعه تیمار محلول­پاشی سیلیس همراه با تیمارهای کود شیمیایی NPK و ورمی­کمپوست قادر به افزایش عملکرد شکر سفید در مقایسه با تیمار کاربرد کود NPK همراه با شاهد محلول­پاشی شدند. بنابراین، می توان اظهار داشت کاربرد سیلیس در ترکیب با هر دو کود NPK و ورمی­کمپوست اثر مثبتی بر بهبودی عملکرد شکر سفید داشت.