بازاندیشی سیاست خارجی عربستان و امارات در سومالی در عصر رهبران جدید
نویسندگان
1 استادیار گروه مطالعات سیاسی، مرکز مطالعات آفریقا، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
doi
10.22067/irlip.2025.92438.1641چکیده
موقعیت استراتژیک سومالی، جایگاه ژئوپلیتیکی حیاتی در منطقه به آن بخشیده است که مسیرهای دریایی آفریقا و غربآسیا را پل میزند. این موقعیت، اهمیت ویژهای را به جایگاه سومالی در سیاست خارجی امارات و عربستان اعطا کردهاست. بررسی منافع پایدار امارات و عربستان در مورد سومالی، تعامل پیچیدهای از استراتژیهای ژئوپلیتیکی، سرمایهگذاریهای اقتصادی، نگرانیهای امنیتی و رقابتهای منطقهای را آشکار میکند. این تحلیل نهتنها برای درک انگیزههای پشت اقدامات کشورهای خلیجفارس، بلکه برای پیشبینی تأثیر بلندمدت آنها بر ثبات و توسعه در شاخآفریقا ضروری است. این پژوهش بهدنبال پاسخ به این پرسش است که چرا (یا با چه هدفی)، عربستان و امارات طیف گستردهای از اقدامات را در عرصه سیاسی، امنیتی- نظامی، اقتصادی، و فرهنگی در سومالی انجام میدهند؟ در پاسخ این فرضیه به آزمون گذاشته میشود که همه اقدامات عربستان و امارات در چهار حوزه مطرحشده، در نهایت در راستای حفظ نظام سیاسی در سومالی با هدف ایجاد و ارتقاء صلح و ثبات در منطقه انجام میشود که در نهایت بر توسعهپایدار تمرکز دارد. بهعبارتدیگر، حفظ نظام سیاسی، کمک به صلح و ثبات در منطقه است، که درنهایت بهعنوان زمینهسازی بستری برای توسعهپایدار عمل میکند و این سه هدف چرخه فضیلت آمیزی را ایجاد می کنند که یکدیگر را به صورت مداوم تقویت می کنند. روش بهکار رفته در این پژوهش مطالعه تطبیقی اقدامات و اهداف عربستان و امارات در ارتباط با سومالی است.