تأثیر شعرقصه بر یادگیری مقولات دستوری پایۀ هفتم (مطالعۀ موردی، فعل، مصدر و بنهای ماضی و مضارع)
نویسندگان
1 دکترای زبان و ادبیات فارسی
doi
10.48310/rpllp.2024.14763.1120چکیده
هدف این پژوهش بررسی تأثیر قصه و شعر بر یادگیری مقولات دستوری پایۀ هفتم و تأکید آن بر یادگیری مواردی همچون فعل، مصدر و بنهای ماضی و مضارع است. در این پژوهش، علاوه بر ذکر اهمیت این موضوع و بیان مسائل نظری، به ذکر چهار شعر از نویسندۀ این مقاله میپردازیم که در سالهای تدریس خود، برای آموزش برخی از مباحث دستوری پایۀ هفتم که شامل فعل، مصدر و بنهای ماضی و مضارع است، بهره جسته و نتایج مثبتی گرفته است.نگارندۀ این سطور، طی شش هفته از اول بهمن ماه تا پانزدهم اسفندماه 1400 پژوهش خود را عملیاتی ساخته و با دستهبندی دانشآموزان پایۀ هفتم به دو گروه سی نفرۀ آزمایش و کنترل به مطالعه و بررسی پرداخت. آموزش مباحث مذکور برای دانشآموزان گروه آزمایش با استفاده از اشعاری که توسط دبیر سروده شده، تدریس شد و دانشآموزان ضمن شرکت فعالانه در امر یادگیری و حفظ ناخودآگاه اشعار آموزشی، شادی و نشاط خاصی را در جریان آموزش حس میکردند؛ اما آموزش مباحث نامبرده به گروه کنترل به روش عادی و بدون استفاده از شعر و قصه صورت گرفت. در هفتۀ ششم پژوهش، ارزیابیهای دانشآموزان دو گروه آزمایش و کنترل نشان داد میانگین نمرات گروه آزمایش در مجموع پرسشهای شفاهی و کتبی52/1 نمره از میانگین نمرات گروه کنترل، بالاتر شده است یافتههای این پژوهش بیانگر این مطلب است که استفاده از شعر و قصه در یادگیری مقولات دستوری تأثیر بهسزایی دارد و جذابیت آنها برای دانشآموز علاوه بر تسهیل امر یادگیری، باعث القای حس شادی نیز میشود.