بررسی پیوند میان دسترسی به منابع مالی و رشد اقتصادی در ایران: رویکرد هیبریدی با استفاده از تحلیل مولفههای اصلی و مدلهای کاپیولا
نویسندگان
1 کارشناس ارشد اقتصاد دانشگاه آیت ا...بروجردی
2 استادیار، گروه اقتصاد، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
3 دانشیار، گروه اقتصاد، دانشگاه پیامنور، تهران، ایران.
doi
10.22126/pse.2025.12206.1191چکیده
دسترسی به منابع مالی به عنوان عاملی مهم در تخصیص بهینه منابع مالی، کاهش هزینههای مبادله و تسهیل دسترسی به سرمایه، نقش کلیدی در رشد اقتصادی ایفا میکند. از سوی دیگر، رشد اقتصادی با تأثیرگذاری بر ساختارهای نهادی و افزایش تقاضای خدمات مالی، میتواند به توسعه بیشتر بخش مالی کمک کند. بنابراین هدف این پژوهش بررسی پیوند میان دسترسی به منابع مالی و رشد اقتصادی در ایران طی دوره 1401- 1368 با استفاده از رویکرد هیبریدی و مدلهای کاپیولا میباشد. یافتههای پژوهش حاکی از آن است که توسعه مالی در ایران تأثیر معناداری بر رشد اقتصادی ندارد و منابع مالی عمدتاً در بخشهای غیرمولد و دلالی متمرکز شدهاند. همچنین، رشد پول گسترده بدون پشتوانه تولید واقعی منجر به افزایش تورم شده و کارایی توسعه مالی را کاهش داده اس مالی در ایران تأثیر معناداری بر رشد اقتصادی ندارد و منابع مالی عمدتاً در بخشهای غیرمولد و دلالی متمرکز شدهاند. همچنین، رشد پول گسترده بدون پشتوانه تولید واقعی منجر به افزایش تورم شده و کارایی توسعه مالی را کاهش داده است. این پژوهش بر ضرورت اصلاح سیاستهای مالی و تخصیص منابع به1401- 1368 با استفاده از رویکرد هیبریدی و مدلهای کاپیولا میباشد. یا1401- 1368 با استفاده از رویکرد هیبریدی و مدلهای کاپیولا میباشد. یافتههای پژوهش حاکی از آن است که توسعه مالی در ایران تأثیر معناداری بر رشد اقتصادی ندارد و منابع مالی عمدتاً در بخشهای غیرمولد و دلالی متمرکز شدهاند. وسعه مالی در ایران تأثیر معناداری بر رشد اقتصادی ندارد و منابع مالی عمدتاً در بخشهای غیرمولد و دلالی متمرکز شدهاند. وسعه مالی در ایران تأثیر معناداری بر رشد اقتصادی ندارد و منابع مالی عمدتاً در بخشهای غیرمولد و دلالی متمرکز شدهاند.