فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

به­ منظور مدیریت‌ کاهش اثر شوری خاک در اراضی تحت کشت گندم، تحقیقی به صورت طرح کرت‌های خرد شده در قالب طرح پایه بلوک ­های کامل تصادفی با سه تکرار اجرا شد. عامل اصلی شامل سه درصد رطوبت خاک هنگام شخم (10، 15 و 20 درصد) و عامل فرعی چهار نحوه آماده ­سازی زمین و کشت (بدون کاربرد چیزل­ پیلر + کشت با خطی کار، بدون کاربرد چیزل ­پیلر + کشت با کف­ کار، کاربرد چیزل ­پیلر + کشت با خطی ­کار و کاربرد چیزل ­پیلر + کشت با کف ­کار) بودند. در این پژوهش پیش از اعمال عامل فرعی، از دیسک 24 پره جهت شخم ابتدایی زمین استفاده شد. نتایج نشان داد که بیشترین وزن و حجم کلوخه در شرایط بدون کاربرد چیزل­ پیلر در رطوبت 20 درصد خاک و کمترین مقدار در شرایط کاربرد چیزل ­پیلر در رطوبت 10 درصد خاک وجود داشت. بیشترین درصد جوانه ­زنی به شرایط کاربرد چیزل ­پیلر+ کف ­کار و رطوبت 20 درصد و کمترین مقدار در شرایط عدم کاربرد چیزل­ پیلر + خطی­ کار و رطوبت خاک 10 درصد تعلق داشت. بالاترین عملکرد دانه با 4593 کیلوگرم در هکتار در شرایط کاربرد چیزل­ پیلر + کف­ کار و کمترین آن با 2797 کیلوگرم در هکتار در شرایط بدون کاربرد چیزل­ پیلر و خطی­ کار حاصل شد. به ­طور کلی، کاربرد چیزل ­پیلر و کف کار در شرایط 20 درصد رطوبت خاک در بهبود جوانه‌زنی، صفات فیزیولوژیکی و عملکردی گندم در اراضی شور تاثیر مثبت دارد و می‌تواند مورد توجه کشاورزان قرار گیرد.