تأثیر اسیدهیومیک و سرکه چوب بر ویژگیهای بیوشیمیایی و ترکیبات عمده اسانس نعناع فلفلی (Mentha piperita L.) در شرایط تنش خشکی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری زراعت، گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران.
2 دانشیار، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
3 استاد، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
4 استاد گروه زراعت دانشکده کشاورزی دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
doi
10.22059/ijfcs.2023.363279.655022چکیده
نعناع فلفلی یکی از گیاهان باارزش در صنعت داروسازی است. کمبود آب یکی از مهمترین محدویت های تولید این گیاه در ایران می باشد. کاربرد مواد آلی مانند اسیدهیومیک و سرکه چوب با کاهش اثرات تنش خشکی می تواند به تولید گیاهان دارویی کمک کند. این پژوهش با هدف بررسی اثر محلولپاشی اسیدهیومیک و سرکه چوب بر صفات گیاهی و ترکیبات اصلی اسانس نعناع فلفلی در شرایط تنش خشکی اجرا شد. آزمایش مزرعه ای بهصورت کرتهای خردشده در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه تربیت مدرس در سال 1398اجرا شد. تیمارهای آزمایشی شامل رژیم کم آبیاری در سه سطح (آبیاری تا حد ظرفیت مزرعه و بهترتیب بعد از تخلیه 25 (بدون تنش)، 40 (تنش متوسط خشکی) و 55 (تنش شدید خشکی) درصد آب قابل استفاده در منطقه ریشه) به عنوان عامل اصلی و محلولپاشی در هفت سطح (اسیدهیومیک (یک، دو و سه درصد)، سرکه چوب (پنج، 10 و 15 درصد) و عدم محلولپاشی (شاهد)) به عنوان عامل فرعی بود. نتایج نشان داد که برهمکنش تیمارهای محلولپاشی و آبیاری اثر معنیداری روی صفات ارتفاع بوته، وزن خشک گیاه، محتوای کلروفیل، فلاونوئیدها، فنل کل، درصد و عملکرد اسانس و ترکیبات تشکیلدهنده اسانس داشت. بیشترین وزن خشک گیاه با محلولپاشی دو و سه درصد اسیدهیومیک در شرایط آبیاری مطلوب به ترتیب با 3204 و 3259 کیلوگرم در هکتار بهدست آمد و تنش خشکی متوسط و شدید نیز بهترتیب باعث کاهش 34/15 و 42/27 درصد وزن خشک گیاه نسبت به شاهد (بدون تنش) شد. تنش خشکی تأثیر منفی روی عملکرد اسانس داشت؛ به طوریکه با افزایش شدت تنش، مقدار آن کاهش یافت و در تنش خشکی متوسط و شدید، به ترتیب، کاهش 3/9 و 2/40 درصدی در عملکرد اسانس مشاهده شد. افزایش غلظت اسیدهیومیک از صفر به سه درصد باعث افزایش 4/10 درصدی محتوای کلروفیل شد. میزان فلاونوئیدها در تیمارهای یک، دو و سه درصد اسیدهیومیک به ترتیب 6/14، 5/22 و 1/33 درصد افزایش یافت و این افزایش در تیمارهای پنج، 10 و 15 درصد سرکه چوب به ترتیب 3/14، 7/34 و 1/37 درصد بود. با افزایش غلظت اسیدهیومیک از صفر به سه درصد، محتوی اسانس بوتههای نعناع فلفلی6/68 درصد افزایش یافت؛ درحالیکه با افزایش غلظت سرکه چوب از صفر به 15 درصد، میزان اسانس 7/90 درصد افزایش داشت. بیشترین مقدار منتول (04/61 درصد) در تیمار 10 درصد سرکه چوب و در شرایط بدون تنش خشکی به دست آمد و با تیمار دو درصد اسیدهیومیک در شرایط تنش خشکی متوسط (1/60 درصد) در یک گروه آماری قرار گرفت. نتایج نشان داد که با محلولپاشی اسیدهیومیک و سرکه چوب، محتوای منتول اسانس نسبت به عدم استفاده از آنها به ترتیب 88/21 و 84/17 درصد افزایش داشت. با توجه به محدویت آب و نتایج این پژوهش، به منظور افزایش کیفیت اسانس و عملکرد اسانس استفاده از محلولپاشی سه درصد اسیدهیومیک در شرایط آبیاری مطلوب و تنش خشکی متوسط، و کاربرد 15 درصد سرکه چوب در شرایط تنش خشکی شدید پیشنهاد می شود.