مسئولیت بینالمللی دولتها در مقابله با جنگجویان خارجی
نویسندگان
1 گروه حقوق، واحد قشم، دانشگاه آزاد اسلامی، قشم، ایران
2 واحد قشم، دانشگاه آزاد اسلامی، قشم، ایران
3 گروه حقوق، دانشگاه جامع امام حسین، تهران، ایران
doi
10.22067/irlip.2024.83588.1416چکیده
همواره در مخاصمات مسلحانه عدهای از افراد بهدلایل مختلف در درگیریها شرکت میکنند؛ درصورتیکه انگیزهی این افراد بهرهی مادی نباشد اینگونه افراد جنگجو نامیده میشوند. وجود جنگجویان خارجی در مخاصمات مسلحانه دارای آثار و تبعاتی همچون بیثبات کردن دولتها، گسترش تروریسم و قاچاق تسلیحات میباشد. این پژوهش باهدف بررسی مسئولیت بینالمللی دولتها در مقابله با جنگجویان خارجی به روش توصیفی وتحلیلی و استفاده از منابع کتابخانهای تدوین گردید. یافتهها حاکی از آن است، برای مبارزه با جنگجوی خارجی و جلوگیری از تروریسم، و مقابله دولتها با جنگجویان خارجی و اعمال مخربشان کنوانسیونهای مختلفی به تصویب رسیده است. کنوانسیون پنجم لاحه 1907 و کنوانسیون مبارزه با تأمین مالی تروریسم 1999 و قطعنامة 2178 و قطعنامه الزامآور شماره 1373 مورخ 28 سپتامبر 2001 شورای امنیت و طرح مسئولیت بینالمللی دولت ماده 34و ماده 31 بند 2 دولت زیان زننده ملزم به جبران هر دو زیان مادی و معنوی هستند و طبق تعهدات بینالمللی بهویژه کنوانسیونهای وین7927 و 7921 و کنوانسیون 8 سپتامبر 1923 دولتها نهفقط در فعل بلکه در ترک فعل نیز مسئولیت دارند. لذا نتایج پژوهش نشان میدهد چون جنگجویان پاسخگوی اعمال خود نیستند. حقوق بینالملل از دولتها میخواهد، منافع قانونی و حقوقی دولتهای دیگر را رعایت کنند. در غیر این صورت دولتهای متخلف در قبال حقوق بینالملل به جهت عدم حفظ امینت بینالمللی مسئولیت دارند و در صورت وارد شدن خسارت به دولتهای دیگر یا تبعه آن کشورها ملزم به جبران خسارت هستند.