واکاوی سوگیریهای شناختی در تفاسیر تجربة دینی مدرن بر اساس تئوری صورت حیات ویتگنشتاین
نویسندگان
1 گروه فلسفه و کلام اسلامی، دانشکدة الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه قم، قم، ایران
doi
10.22059/jpht.2023.347643.1005925چکیده
مسئلة پژوهش حاضر این است که راهکار حلّ مشکل سوگیریهای شناختی در تجربة دینی مدرن چیست؟ با روش توصیفیـ تحلیلی و با تحلیل اندیشههای نظریهپردازان حوزههای مرتبط با مسئله، بهویژه ویتگنشتاین، برای پاسخ به این سؤال از یک سو باید دانست که بین باور کلّی برآمده از متافیزیک دینی و باور شخصی ناشی از تجربة دینی رابطة تعاملی برقرار است و از سوی دیگر میان متافیزیک دینی و صورت حیات دینی رابطة تعاملی در کار است. در نتیجه، اگر تجربة دینی بر اساس صورت حیات خاص شخصِ تجربهگر و شخصِ مفسّر واکاوی نشود، میتواند موجب سوگیریهای شناختی شود. بنابراین تفاسیر تجربة دینی مغایر صورت حیات میتواند برای خود تجربهگر از نظر اول شخص غیرشفاف و بیمعنا باشد. همچنین، برای شخص مفسّر از نظر سوم شخص به نحوی بدعتآمیز شناخته شود.