عملکرد ذرت دانهای تحت تاثیر تنش کمآبی، کودهای زیستی و شیمیایی
نویسندگان
1 داتشیار،گروه کشاورزی، واحد فیروزآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، فیروزآباد، ایران
2 استادیار ،گروه کشاورزی، واحد فیروزآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، فیروز آباد، ایران
3 استادیار، گروه کشاورزی، واحد فیروزآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، فیروزآباد، ایران
4 دانشجوی دکتری ،گروه کشاورزی، واحد فیروزآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، فیروز آباد، ایران
5 استادیار،گروه کشاورزی، واحد فیروزآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، فیروزآباد، ایران
doi
10.22059/ijfcs.2023.352991.654966چکیده
بروز تنش کم آبی از مهمترین عوامل تأثیرگذار بر فعالیتهای میکروبی خاک در اکوسیستمهای خشک و نیمهخشک محسوب میشود که از طریق محدودیت دسترسی به عناصر غذایی، فعالیت میکروبی را کاهش میدهد. در این راستا به منظور ارزیابی تنش کم آبی (30، 50، 70 و 100 درصد ظرفیت مزرعه)، کود شیمیایی اوره (100، 200 و 300 کیلوگرم در هکتار) و تأثیر کودهای زیستی (تلقیح بذر با مایکوریزا به تنهایی، تلقیح تلفیقی مایکوریزا و ازتوباکتر و تلقیح تلفیقی مایکوریزا و آزوسپیریلیوم و شاهد) بر صفات عملکردی ذرت(Zea mays) ، رقم هیبرید Sc706، آزمایشی بهصورت کرتهای دوبار خردشده در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار در دو سال زراعی 97-1396 و 98-1397 در مزرعهای در فیروزآباد، استان فارس، انجام شد. در ارتباط با عملکرد و اجزای عملکرد برهمکنش دوگانه و سهگانه تنش کمآبی، کود شیمیایی و کود زیستی در تمام صفات عملکردی اختلاف معنیداری نشان دادند. در اکثر صفات، کاربرد کود شیمیایی اوره (به میزان 200 و 300 کیلوگرم در هکتار) همراه با کودهای زیستی (تیمارهای مایکوریزا-آزوسپیریلیوم و مایکوریزا-ازتوباکتر) بهترین نتایج را در پی داشت. در مجموع میتوان گفت استفاده از کود 200 و 300 کیلوگرم در هکتار اوره به همراه ترکیب کودهای زیستی مایکوریزا-آزوسپیریلیوم و یا مایکوریزا-ازتوباکتر میتواند گزینههای مناسبی جهت بهبود صفات عملکردی و مورفوفیزیولوژیک ذرت در شرایط منطقه باشد.