تاثیر تیمار سالیسیلیکاسید بر فعالیت آنزیمهای آنتیاکسیدانی در دانهرستهای آویشن باغی
نویسندگان
1 گروه زیستشناسی، واحدعلوم وتحقیقات تهران، دانشگاه آزاداسلامی، تهران، ایران
2 گروه زیستفرآوردههای گیاهی، پژوهشکده بیوتکنولوژی کشاورزی، پژوهشگاه ملی مهندسی ژنتیک و زیستفناوری، تهران، ایران
3 موسسه تحقیقات بین المللی تاسماهیان دریای خزر، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رشت،ایران
doi
چکیده
اهداف: گیاه آویشن باغی (Thymus vulgaris L.) از جمله گیاهان مهم از نظر اقتصادی است که هنگام جوانهزدن به تنشهای اکسایشی و خشکی بسیار حساس است. سالیسیلیکاسید بهعنوان یک هورمون گیاهی نقش مهمی در افزایش تحمل گیاه در برابر تنشهای زیستی و غیرزیستی دارد. این پژوهش با هدف افزایش مقاومت گیاه در برابر تنشهای محیطی بهواسطه افزایش قدرت آنتیاکسیدانی آنزیمی و غیرآنزیمی با تیمار سالیسیلیکاسید انجام شد. مواد و روشها: در پژوهش تجربی حاضر بذرهای گیاه آویشن باغی در قالب طرح بلوکهای تصادفی با سه تکرار بهمدت ۱۶ساعت، در محلول ۲میلیمولار سالیسیلیکاسید خیسانده و سپس در گلدان کاشته شدند. گلدانها به اتاقک رشد با شرایط ثابت و کنترلشده ۱۶ساعت نور و ۸ساعت تاریکی در دمای °C۲۵ بهمدت ۱۴روز منتقل شدند. پس از اتمام زمان آزمایش پارامترهای رشدی گیاه، درصد جوانهزنی، محتوای فنلی و نیز فعالیت آنزیمهای آنتیاکسیدانی مهمی مانند سوپراکسیددیسموتاز، کاتالاز، پلیفنلاکسیداز و پراکسیداز اندازهگیری و با گروه شاهد مقایسه شدند. یافتهها: اگرچه سالیسیلیکاسید تاثیر مثبت چشمگیری روی رشد رویشی گیاه نداشت، اما سبب القای موثر آنزیمهای آنتیاکسیدانی شد. همچنین با این تیمار محتوای مولکولهای آنتیاکسیدانی نیز افزایش یافت. نتیجهگیری: تیمار با سالیسیلیکاسید میتواند منجر به افزایش مقاومت آویشن باغی در مقابل تنشهای استرسزا شود.
