بررسی واحدهای جریانی و رخساره های الکتریکی در سازند میشریف (بخش بالایی سازند سروک) و برآورد ستبرای زون مخزنی در میدان های نفتی سیری (خلیج فارس)

نویسندگان

1 دانشکده زمین‌شناسی، دانشگاه تهران، تهران

2 دانشکده زمین‌شناسی، دانشگاه تهران، تهران

3 دانشکده زمین‌شناسی، دانشگاه تهران، تهران

4 دانشکده زمین‌شناسی، دانشگاه تهران، تهران

5 شرکت نفت فلات قاره، تهران

doi
10.22084/psj.2017.12267.1126
چکیده

بخش بالایی سازند سروک یکی از مخازن مهم هیدروکربن در خاورمیانه و خلیج­فارس است. این بخش هم­ارز سازند میشریف (با سن سنومانین میانی) در خلیج­فارس و کشورهای همسایه می­باشد. در این پژوهش با آزمودن مجـموعه­ای از داده­هـای لاگ چاه­پیمایی و خوشه­بندی آن­ها بر پایه اصول آماری و ریاضی، رخساره­های الکتریکی مخزن (EF.1, EF.2, EF.3, EF.4) برای سازند میشریف در سه چاه از میدان­های سیری خلیج فارس شناسایی شدند. سپس با بهره­گیری از داده­های تخلخل و تراوایی مغزه و روش شاخص زون جریانی (FZI)، واحدهای جریانی (A,B,C,D) مشخص شدند. با تلفیق نتایج این دو روش، ستبرای زون مخرنی برای میدان های سیری اسفند، سیری دنا و سیری سیوند به ترتیب 5/0±62 متر، 5/0±91 متر و 5/0±39 متر شناسایی گردید. در پایان با بهره­گیری از فاکتور آب اشباع­شدگی­، ستبرای ستون هیدروکربنی در میدان سیری اسفند ­5/34 متر، میدان سیری دنا 5/8 متر و برای میدان سیری سیوند 5/39 متر محاسبه شد. بر این پایه، در فاصله میان میدان سیری اسفند تا دنا، ستبرای ستون هیدروکربن کاهش یافته و در فاصله میان میدان سیری دنا و سیوند ستبرای ستون هیدروکربن افزایش می­یابد.