نقد و بررسی ادلة جان هاسپرس در مسئلة نظام احسن
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، دانشکدۀ الهیات، پردیس فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران
2 دانشیار، دانشکدۀ الهیات، پردیس فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران
3 دانشیار، دانشکدۀ الهیات، پردیس فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران
doi
10.22059/jpht.2022.348336.1005926چکیده
مسئلۀ شر از دشوارترین و بحثبرانگیزترین مباحث کلامی-فلسفی است. بسیاری از اندیشمندان با طرح مسئلۀ «نظام احسن» درصدد پاسخگویی به این مسئله بودهاند. نظام احسن به معنای بهترین و کاملترین نظامی است که خدا آفریده است. جان هاسپرس با این نظریه به مخالفت پرداخته است. ادلة او در دو حوزۀ «انسانی» و «جهانی» در سه سطح «عاجز بودن خدا»، «جاهل بودن خدا» و «خیرخواه نبودن خدا» بررسی و نقد خواهد شد. همچنین پاسخهای عرضهشده به هاسپرس، در دو لایة «پسینی» و «پیشی» قابل طرح است. هدف و پرسش اصلی مقاله، نقد ادلۀ هاسپرس در سطوح سهگانه در مسئلۀ نظام احسن است. ضرورت چنین مقالهای، نپرداختن محققان، به ادلۀ هاسپرس در مسئلۀ نظام احسن است. روش این پژوهش، گردآوری دادهها، مطالعات کتابخانهای، تحلیل عقلی، انتقادی و تحلیل مطالب، بر اساس منابع موجود در آثار جان هاسپرس است. مهمترین نتیجۀ سطح اول، «اعطای بهجا و حکیمانة آزادی به انسان» و «تفاوت ماهوی عالم ماده و آخرت» است. همچنین «ارادۀ عالمانه، حکیمانه و بدون ظلم» از یافتههای سطح دوم تلقی میشود. «تعالی روح» و «مبدأ خیرات بودن شرور» نیز از نتایج بهدستآمده در سطح سوم است.