تأثیر کمآبیاری و تاریخ کاشت بر ویژگیهای فیزیکوشیمیایی، عملکرد دانه، و محتوای روغن ارقام گلرنگ (Carthamus tinctorius L.)
نویسندگان
1 گروه علوم و مهندسی صنایع غذایی- دانشکده کشاورزی- دانشگاه زنجان- زنجان- ایران
2 گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی- دانشکده کشاورزی- دانشگاه زنجان-زنجان- ایران
3 گروه تولید و ژنتیک گیاهی - دانشکده کشاورزی -دانشگاه زنجان-زنجان-ایران
4 گروه تولید و ژنتیک گیاهی- دانشکده کشاورزی- دانشگاه زنجان-زنجان- ایران
doi
10.22059/ijfcs.2023.354782.654979چکیده
بهمنظور بررسی اثرات کم آبیاری و تاریخ کاشت بر ویژگیهای کیفی روغن و اسیدهای چرب ارقام گلرنگ، پژوهشی بهصورت آزمایش فاکتوریل بر پایه طرح بلوکهای کامل تصادفی در چهار تکرار در مزرعه پژوهشی دانشکده کشاورزی دانشگاه زنجان در سال زراعی 94–1393 اجرا شد. در این پژوهش سطوح آبیاری شامل آبیاری مطلوب و کم آبیاری (50 درصد نیاز آبی) در کرتهای اصلی قرارگرفتند و ترکیب تاریخ کاشت (20 اسفند و 20 فروردین) و سه رقم گلرنگ بهاره (گلدشت، صفه و سینا) بهصورت فاکتوریل در کرتهای فرعی قرار گرفتند. تنش خشکی و تأخیر در کاشت باعث کاهش محتوی کلروفیل، عملکرد دانه و محتوی روغن شد. نتایج نشان داد که کم آبیاری باعث کاهش عملکرد دانه و محتوی روغن شد. تأخیر تاریخ کاشت نیز سبب کاهش عملکرد دانه شد. بیشترین عملکرد دانه در شرایط آبیاری مطلوب و در تاریخهای کاشت بیستم اسفند (2036 کیلوگرم در هکتار) و کمترین عملکرد دانه در شرایط کمآبیاری و تاریخ کاشت دوم (4/1675 کیلوگرم در هکتار) حاصل شد. در بین ارقام مورد مطالعه، بیشترین عملکرد دانه (91/1986 کیلوگرم در هکتار) از رقم صفه حاصل شد. با تأخیر در کاشت و کاهش آبیاری، عدد یدی کاهش یافته و عدد اسیدی نیز افزایش یافت. در بین اسیدهای چرب، محتوی لینولئیک و لینولنیکاسید در اثر کم آبیاری و تأخیر در کاشت کاهش یافت و میزان اسیدهای چرب اولئیک و استئاریکاسید در تاریخ کاشت دوم بیشترین مقدار را داشتند؛ درحالیکه پالمتیکاسید در تاریخ کاشت اول بالاترین میزان را داشت. بنابراین، برای بهدستآوردن بالاترین میزان عملکرد و بالاترین کیفیت روغن رقم صفه، آبیاری کامل و تاریخ کاشت زودهنگام به علت آبیاری کمتر توصیه میشود.