تحلیل قابلیت اعتماد مبتنی بر توابع حالت حدی چندگانه قابهای فلزی مجهز به میراگر ویسکوز مایع
نویسندگان
1 استاد، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
2 فارغ التحصیل دکترای مهندسی عمران، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل، بابل، ایران
doi
10.22065/jsce.2023.388000.3054چکیده
در این مقاله به ارزیابی قابلیت اعتماد قابهای فلزی مجهز به میراگر ویسکوز مایع با استفاده از توابع حالت حدی چندگانه پرداخته شده است که توابع حالت حدی بر اساس پاسخ دریفت و شتاب سازه تعریف شده است. برای تحلیل قابلیت اعتماد و تعیین احتمال خرابی از روش شبیهسازی مونت-کارلو(MCS) استفاده شده است. برای آنالیز عددی، سه قاب فلزی 4، 8 و12 طبقه مجهز به میراگر ویسکوز خطی و غیرخطی طراحی شده بر اساس روش جابجایی مستقیم با توزیع میراگرها به دو روش توزیع مبتنی بر برش طبقه و توزیع یکنواخت، در نظر گرفته شده است. با اعمال عدم قطعیت در پارامترهای سازه و میراگر، برای هر کدام از قابها به تعداد لازم قابهای تصادفی با استفاده از روش نمونهبرداری لاتین هایپر کیوب (LHS) تولید شدهاند. سازههای تصادقی تولید شده تحت 20 رکورد زلزله قرار گرفته و تحلیل دینامیکی تاریخچه زمانی انجام شده است. با انجام تحلیل قابلیت اعتماد، احتمال خرابی سازه به ازای توابع حالت حدی تک و چندگانه با مقادیر حدی متناظر با سطوح عملکرد مختلف برای حداکثر نسبت دریفت و شتاب تعیین شده است. نتایج ارزیابیها نشان میدهد که برای مقادیر حدی شتاب متناظر با سطح خرابی ملایم در دستورالعملهای لرزهای نظیر مقدار حدیg6/0 در دستورالعملHazus-MH، افزایش احتمال خرابی سازه با توابع حدی چندگانه در مقایسه با تابع حدی فقط نسبت دریفت کمتر از %10 بوده است، در حالیکه برای مقدار حدی کمتر شتاب نظیر g3/0، این افزایش تا %87 میباشد. همچنین مشاهده شد علیرغم اینکه میراگرهای خطی و غیرخطی با توزیعهای مختلف معیارهای مورد نظر در طراحی را برآورده کردهاند، در تحلیل قابلیت اعتماد عملکرد متفاوتی داشتهاند. براساس نتایج بدست آمده پیشنهاد میشود تاثیر تابع حدی متناظر با شتاب در ارزیابی قابلیت اعتماد سازههای حساس به شتاب که دارای مقادیر حدی شتاب پایینتری میباشند در نظر گرفته شود.