فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف: پرخاشگری اختلال شایعی است که برای کودکان، خانواده­ها و مدارس مشکلات عمده­ای ایجاد کرده است. لذا، هدف این پژوهش، تعیین تأثیر آموزش مهارت­های مطلوب اجتماعی مبتنی بر برنامه گروه­بندی مهارت بر شایستگی اجتماعی دانش‌آموزانپسرپرخاشگر بود. روش: این پژوهش از نوع آزمایشی میدانی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون و پیگیری با گروه گواه بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانش‌آموزان پسر کلاس­های پنجم و ششم دوره ابتدایی شهر اهواز که در سال تحصیلی 95-1394 به تحصیل اشتغال داشتند، بود که از این جامعه تعداد 41 دانش‌آموز (21 نفر گروه آزمایشی و 20 نفر گروه گواه) به روش نمونه­گیری تصادفی چند­مرحله­ای خوشه­ای انتخاب و به‌صورت تصادفی به گروه آزمایشی و گواه گمارده شدند. هر دو گروه، مقیاس شایستگی اجتماعی را به‌عنوان پیش­آزمون، تکمیل کردند. سپس، به گروه آزمایشی مهارت­های مطلوب اجتماعی طی 17 جلسه آموزش داده شد. پس از پایان دوره آموزشی از دو گروه پس­آزمون و بعد از شش هفته، پیگیری، به عمل آمد. یافته‌ها: نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که آموزش مهارت­های مطلوب اجتماعی باعث افزایش شایستگی اجتماعی در دانش‌آموزان پرخاشگر می­شود (05/0P<). همچنین، نتایج نشان داد که آموزش مهارت­های مطلوب اجتماعی بر شایستگی اجتماعی پس از 6 هفته، همچنان اثر دارد (05/0P<). نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج مطالعه حاضر می­توان گفت که آموزش برنامه گروه‌بندی مهارت می‌تواند در افزایش شایستگی اجتماعی و در نتیجه ارتقای سطح سازگاری و کیفیت زندگی کودکان پرخاشگر مؤثر باشد.