حقیقت نفس در مدرسۀ کلامی اصفهان و بازتاب آن در جنسیتمندی نفس
نویسندگان
1 استادیار دانشگاه قرآن و حدیث، قم، ایران
2 دانشیار دانشگاه قرآن و حدیث، قم، ایران
3 دانشجوی دکتری دانشگاه قرآن و حدیث، قم، ایران
doi
10.22059/jpht.2022.345889.1005913چکیده
رابطۀ حقیقت انسان و جنسیت از مسائل چالشبرانگیز چند دهۀ اخیر بوده است که پاسخ به بسیاری از مسائل زنان در گرو حل این مسئله است. با ورود فعالان فمینیسم به مباحث فلسفی و کلامی این پرسش جدیتر مطرح شد و برخی مانند لیبرالفمینیسمها با انکار هویت زنانه، قائل به تساوی و برابری جنسیتی شدند و دستۀ دیگری از فمینیسمها اختلافهای جنسیتی را به رسمیت شناختند. اگرچه این پرسش در مباحث نفسشناسی و انسانشناسی حکما و متکلمان مدرسۀ کلامی اصفهان جایگاهی نداشته است، میتوان با تحلیل مباحث عمیق نفسشناسی آنها پاسخی سلبی یا ایجابی به این پرسش داد. این نوشتار با روش تحلیلی-توصیفی و با استنطاق مهمترین مباحث نفسشناسی میرداماد، ملاصدرا، فیض کاشانی و علامه مجلسی مانند حدوث نفس، رابطۀ نفس و بدن، چگونگی تدبیر بدن توسط نفس، بهدنبال بررسی جایگاه جنسیت در نفس است و در نهایت به این نتیجه رسیده است که با توجه به مبانی نفسشناسی آنها دیدگاه «جنسیتمندی نفس» به صواب نزدیکتر است. نفس در نحوۀ حدوث، تشخص، فعلیت و چگونگی عمل در این عالم نمیتواند از خصوصیات جنسیتی عاری باشد