انتخاب و رتبه بندی روابط کاهندگی برای منطقه تهران

نویسندگان

1 استادیار،دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه صنعتی خاتم الانبیا(ص) بهبهان، بهبهان، ایران

2 - استادیار، دانشکده صنعت و معدن، دانشگاه یاسوج، چرام، ایران

3 کارشناسی ارشد مهندسی سازه، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه صنعتی خاتم الانبیا بهبهان، بهبهان، ایران

4 دانشجوی پسا دکتری زلزله، دانشکده مهندسی، دانشگاه کردستان،سنندج، ایران

doi
10.22065/jsce.2023.393094.3088
چکیده

انتقال موج زلزله از منبع تا ساختگاه توسط معادله پیش بینی حرکت زمین صورت می‌گیرد. با توجه به سهم بالای رابطه در تغییرپذیری حرکت زمین، انتخاب روابط مناسب منطقه از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. تعداد معادلات پیش‌بینی زیاد است اما برای بسیاری از مناطق رابطه خاصی وجود ندارد و لازم است معیاری برای تعیین رابطه داده شود. در این مقاله 62 رابطه مورد استفاده توسط تحلیل‌گران در ایران و منطقه تهران به سه معیار واگرایی رنی، فاصله اقلیدسی و روش درستنمایی و بر اساس مشابهت با داده های واقعی رخداد، رتبه بندی و مناسب‌ترین روابط برای تحلیل خطر تهران معرفی شده است. نتایج تحقیق نشان می‌دهد که رابطه زارع و سبزعلی (2006) در هر سه روش همخوانی بسیار خوبی با زلزله های رخ داده در منطقه تهران دارد. همچنین برخی از روابط جهانی همخوانی بهتری نسبت به روابط منطقه‌ای به دست آمده در تهران دارند. نتایج آنالیز حساسیت نشان می دهد که با استفاده از رتبه‌بندی میزان تاثیرپذیری روابط کاهندگی بر نتایج تحلیل خطر منطقه کاهش می‌یابد. همچنین نشان می‌دهد که تکیه بر نظر خبرگان تا حد بیش از %90 اطمینان در انتخاب روابط کاهندگی را به همراه دارد. این میزان دقت، در برخی موارد کافی به نظر می رسد.