مبانی و ادلۀ نفی صفات در کلام امامیه
نویسندگان
1 استاد بخش فلسفه و کلام دانشکدگان فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران
2 دانش آموخته دکترای کلام امامیه، پردیس فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران
doi
10.22059/jpht.2022.337149.1005880چکیده
آموزۀ نفی صفات بهصراحت در روایات اهلبیت(ع) آمده و در مدارس کلامی امامیه مورد پذیرش اکثر متکلمان امامیه بوده است. با وجود این، امروزه براساس مبانی فلسفی، و بهخصوص حکمت متعالیه مورد نقد و انکار قرار میگیرد. در تحقیق حاضر، مبانی و ادلۀ آموزۀ نفی صفات از متون کلامی امامیه در مدارس گوناگون کلامی شناسایی و استخراج و نشان داده شده است که این آموزه دارای مبانی عقلی و کلامی خاص خود است. این مبانی و ادله بهطور خلاصه عبارتاند از: آموزۀ توحید ذاتی با سه تقریر نفی تعدد، نفی ترکیب، و نفی شبیه، اتحاد وصف و صفت، امتناع توصیف ذات، امتناع محدودیت، مخلوقیت صفت و موصوف و آموزۀ خلقت. در کنار آنچه گفته شد، تعداد زیادی از روایات ناظر بر نفی صفت هم پشتوانۀ نقلی این دیدگاه هستند.