بررسی سازگاری و پایداری عملکرد لاین‌های منتخب پاچ‌باقلا (Phaseolus vulgaris) در کشت بهاره استان گیلان

نویسندگان

1 دانشیار پژوهش، موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران

2 استادیار مرکز تحقیقات کشاورزی و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان گیلان، سازمان تحقیقات آموزش و ترویج کشاورزی(AREEO)، رشت، ایران

3 استادیارموسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران

doi
10.22059/ijfcs.2023.348968.654943
چکیده

به ­منظور دست­یابی به ارقام پرمحصول پاچ‌باقلا و سازگار به منطقه گیلان در کشت بهاره، آزمایشی در قالب طرح بلوک­های کامل تصادفی با سه تکرار در فصل بهار در سه منطقه از استان گیلان (لاهیجان، رشت، شاندرمن) طی دو سال زراعی (سال­های 1395 و 1397) انجام شد. تعداد نه لاین به­همراه توده محلی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج تجزیه واریانس مرکب برای صفت عملکرد غلاف تر در سه منطقه طی دو سال نشان داد که اثر ژنوتیپ و برهمکنش ژنوتیپ× مکان× سال معنی­دار بودند. همچنین، نتایج نشان داد که لاین­ها از نظر عملکرد غلاف تر با هم اختلاف معنی­دار داشتند. مقایسه میانگین عملکرد غلاف تر در مناطق مورد مطالعه طی دو سال نشان داد که در کشت بهاره لاین G9 بیشترین عملکرد را داشت و کمترین عملکرد مربوط به توده محلی بود. تجزیه پایداری عملکرد غلاف تر به روش ناپارامتری رتبه نشان داد که لاین­های  G9و G8 پایدارترین لاین­ها بودند. همچنین براساس نمودار GGE بای‌پلات، لاین­های  G9و G8 به­عنوان لاین­های برتر با عملکرد و سازگاری بالا انتخاب شدند.