مدل سازی کاهش مدت زمان مسدودی زیرساخت های خطوط راه آهن و بهینه سازی آن از طریق مدل هوشمند تعیین فواصل تعمیر و نگهداری شبکه انتقال مخابرات نوری
نویسندگان
1 استادیار، دانشکده برق و کامپیوتر، واحد یادگار امام خمینی (ره) شهر ری، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری، دانشکده برق و کامپیوتر، واحد یادگار امام خمینی (ره) شهر ری، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.22065/jsce.2023.388477.3055چکیده
قابلیت نگهداری و تعمیر (Maintenance) احتمالی است مبنی بر اینکه شرایط نگهداری، در مدت زمان مشخص با بکار گیری روشها و منابع مشخص میتواند اجرا شود. اهمیت سطح نگهداری و تعمیر و یهینه سازی آن ( نت) از این جهت بالاست که مسدودی خط منجر به کاهش ترافیک و بهره وری، ضرردهی شبکه ریلی و گاها وقوع سوانح غیر قابل جبران در راه آهن میگردد. همچنین قطع شدن و از کار افتادن شبکههای انتقال مخابراتی، منجر به مسدودی خطوط ریلی بر اثر قطع کلیه سرویسهای مخابراتی کنترل قطار میشود، زیرا کلیه سرویسهای کنترل قطار بر بستر شبکههای مخابراتی میباشند. در بخش مخابرات راهآهن ج.ا.ا، و همچنین زیرساخت های ریلی بر خلاف سیستم نگهداری و تعمیرات مبتنی بر قابلیت اطمینان، تعمیر و نگهداری اساسا به هنگام از کار افتادگی دستگاهها صورت میگیرد که علاوه بر تحمیل هزینههای اضافی سنگین به راهآهن باعث کاهش بهره وری و افزایش آمار خرابیها میگردد. از اینرو، تحقیق حاضر میکوشد تا با ارزیابی قابلیت نت فعلی سیستم انتقال مخابرات راهآهن، مدل جدیدی برای افزایش قابلیت نگهداری ارائه نماید که منجر به افزایش بهره وری، ایمنی وکاهش فواصل زمانی مسدودی شبکه خطوط راه آهن گردد. ارائه مدل هوشمند بهینه سازی فواصل تعمیر و نگهداری در این تحقیق منجر به کاهش زمان مسدودی خط می گردد.
