کاربست معرفت فطری در اثبات وجود خدا از منظر دکارت و ملاصدرا
نویسندگان
1 استادیار، گروه معارف دانشگاه آزاد اراک، اراک، ایران
2 استادیار گروه معارف دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
doi
10.22059/jpht.2022.331831.1005859چکیده
کاربست معرفت فطری در اثبات واجب از منظر صدرا و دکارت تلاشی است برای بازخوانی نقش فطرت در اثبات وجود خدا در دو بستر فکری مختلف و بازنمایی وجوه اشتراک و افتراق ایشان در مباحث اساسی خداشناسی بهمنظور یافتن مبنایی استوار در نیل به معرفت یقینبخش در گزارههای الهیاتی که در این پژوهش تطبیقی با روش توصیفی، تحلیلی به آن پرداخته شده است. فطرتمندی شناخت و اثبات وجود خدا و بهکارگیری روش دروننگری در معرفت خدا، از مهمترین وجوه اشتراک و تفاوت در نوع و متعلق معرفت فطری و اختلاف در حد وسط براهین فطرت، از مهمترین وجوه افتراق میان این دو نگرش است. وجود اختلاف در نظام فلسفی و مبانی معرفتشناختی از جمله نگاه اصالت وجودی صدرایی و اعتقاد به علم حضوری و بهکارگیری ابزار وحی و شهود عرفانی در کنار عقل، از یک سو و مبنای اصالت ماهوی و بیتوجهی به علم حضوری و بهکارگیری صرف عقل یا شهود عقلانی از جانب دکارت سبب تقابل میان نگاه عرفانی صدرالمتألهین نسبت به مبدأ متعال با نگاه فلسفی و مقیاس صرفاً ریاضی دکارت در حوزۀ مباحث خداشناسی شده است؛ با این حال متفق بودن در برخی مبانی، آنها را به آرای مشترک و مشابهی در امکان شناخت ذات و براهین اثبات وجود خدا مبتنی بر معرفت فطری رسانده است.