سنجش محتوای فنول و عملکرد ذرت دانه‌ای در پاسخ به مصرف عناصر روی و آهن در شرایط قطع آبیاری

نویسندگان

1 گروه زراعت، پردیس علوم و تحقیقات خوزستان ، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران؛ گروه زراعت، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران

2 دانشیار سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، اهواز، ایران.

doi
10.22059/ijfcs.2023.352955.654965
چکیده

این آزمایش با هدف ارزیابی تاثیر عناصر ریزمغذی بر محتوای فنول برگ و عملکرد هیبرید SC704 ذرت در شرایط کمبود آب، در دو سال زراعی 1399-1398 و 1398-1397 در مزرعه شهید سالمی اهواز به­صورت کرت­های دوبار خردشده در قالب طرح بلوک­های کامل تصادفی با سه تکرار اجرا شد. کرت­های اصلی شامل عامل تنش کم‎آبی در سه سطح (آبیاری کامل (شاهد)، قطع آبیاری در مرحله رشد رویشی (14-12 برگی) و قطع آبیاری در مرحله ابتدای رشد دانه (15-13 روز پس از گرده­افشانی))، کرت­های فرعی شامل محلول­پاشی سولفات روی در سه غلظت (0، 5 و 10 در هزار) و کرت­های فرعی فرعی شامل محلول­پاشی سولفات آهن در سه غلظت (0، 3 و 6 در هزار) بودند. یافته­های این تحقیق نشان داد که محلول­پاشی سولفات روی در شرایط قطع آبیاری در مرحله رشد رویشی و ابتدای مرحله رشد دانه منجر به افزایش معنی­دار هدایت روزنه­ای و محتوای فنول برگ شد. کمترین پرولین برگ در شرایط آبیاری کامل و بدون محلول­پاشی سولفات آهن به­دست آمد. بیش­ترین عملکرد بلال در آبیاری کامل با محلول­پاشی سولفات آهن با غلظت 6 در هزار (66/9135 کیلوگرم در هکتار) به­دست آمد که نسبت به عدم محلول­پاشی در همین شرایط آبیاری 1/25 درصد افزایش داشت. به­طور کلی، تغییرات نامطلوب شاخص­های فیزیولوژیکی و عملکردی هیبرید SC704 ذرت تحت شرایط قطع آبیاری در مرحله رشد زایشی بیش­تر از رشد رویشی بود و کاربرد سولفات روی و سولفات آهن در غلظت بهینه منجر به کاهش خسارت و آثار نامطلوب تنش کم­آبی در این مراحل رشدی شد.