سنجش محتوای فنول و عملکرد ذرت دانهای در پاسخ به مصرف عناصر روی و آهن در شرایط قطع آبیاری
نویسندگان
1 گروه زراعت، پردیس علوم و تحقیقات خوزستان ، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران؛ گروه زراعت، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران
2 دانشیار سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، اهواز، ایران.
doi
10.22059/ijfcs.2023.352955.654965چکیده
این آزمایش با هدف ارزیابی تاثیر عناصر ریزمغذی بر محتوای فنول برگ و عملکرد هیبرید SC704 ذرت در شرایط کمبود آب، در دو سال زراعی 1399-1398 و 1398-1397 در مزرعه شهید سالمی اهواز بهصورت کرتهای دوبار خردشده در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار اجرا شد. کرتهای اصلی شامل عامل تنش کمآبی در سه سطح (آبیاری کامل (شاهد)، قطع آبیاری در مرحله رشد رویشی (14-12 برگی) و قطع آبیاری در مرحله ابتدای رشد دانه (15-13 روز پس از گردهافشانی))، کرتهای فرعی شامل محلولپاشی سولفات روی در سه غلظت (0، 5 و 10 در هزار) و کرتهای فرعی فرعی شامل محلولپاشی سولفات آهن در سه غلظت (0، 3 و 6 در هزار) بودند. یافتههای این تحقیق نشان داد که محلولپاشی سولفات روی در شرایط قطع آبیاری در مرحله رشد رویشی و ابتدای مرحله رشد دانه منجر به افزایش معنیدار هدایت روزنهای و محتوای فنول برگ شد. کمترین پرولین برگ در شرایط آبیاری کامل و بدون محلولپاشی سولفات آهن بهدست آمد. بیشترین عملکرد بلال در آبیاری کامل با محلولپاشی سولفات آهن با غلظت 6 در هزار (66/9135 کیلوگرم در هکتار) بهدست آمد که نسبت به عدم محلولپاشی در همین شرایط آبیاری 1/25 درصد افزایش داشت. بهطور کلی، تغییرات نامطلوب شاخصهای فیزیولوژیکی و عملکردی هیبرید SC704 ذرت تحت شرایط قطع آبیاری در مرحله رشد زایشی بیشتر از رشد رویشی بود و کاربرد سولفات روی و سولفات آهن در غلظت بهینه منجر به کاهش خسارت و آثار نامطلوب تنش کمآبی در این مراحل رشدی شد.