رخساره‌های رسوبی و رخساره‌های رادار دون‌های ساحلی شرق بابلسر (جنوب دریای خزر)

نویسندگان

1 دانشیار گروه زمین‌شناسی، دانشگاه بوعلی‌سینا، همدان

2 کارشناس ارشد رسوب‌شناسی و سنگ‌شناسی رسوبی

3 مربی پژوهشی پژوهشگاه ملی اقیانوس شناسی و علوم جوی

doi
چکیده

در این پژوهش چهار تپه­ ماسه­ای در شرق بابلسر بررسی شده­اند. این تپه­ها جزء تپه­های ماسه­ای سهمی شکل (پارابولیک) از نوع هلالی می­باشند. بافت رسوبات، ماسه­ای و ماسه با کمی گراول است؛ این رسوبات دارای جورشدگی متوسط، کج­شدگی مثبت و از نظر کشیدگی لپتوکورتیک هستند. از نظر ترکیب پتروگرافی بیش از 60% نمونه­ها از خرده­های سنگی (عمدتا دگرگونی و آذرین) تشکیل شده­اند. سه رخساره رسوبی A، B1 و B2 شناسایی شده است؛ ویژگی­های دو رخسارهA  و B2 نمایانگر رسوب­گذاری خارج از آب (تپه­ها و پهنه ساحلی) و رخساره B1 بیانگر رسوب­گذاری کم­ژرفای ساحلی (منصقه سواش) است. نتایج سن­سنجی از بخش­های میانی و پایینی تپه­ها نمایانگر سن 14 تا 25 هزار سال می­باشد؛ بر این اساس بیشینه و کمینه سرعت رسوب­گذاری به ترتیب 15/0 و  02/0 میلی­متر در سال تخمین زده شده است. بررسی نیمرخ­های رادار نفوذ کننده زمین نمایانگر چهار رخساره رادار است؛ ویژگی­های آن­ها نمایان­گر تشکیل در بخش­های جلویی و پرشدگی درون فرورفتگی­های تپه­ ساحلی و منطقه سواش است.