بررسی اثر مولفه قائم زلزله بر تغییرات نیروی محوری پایه پل بتنی با جداگر پاندولی اصطکاکی (FPS)
نویسندگان
1 دانشیار، دانشکده مهندسی عمران، آب و محیط زیست، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 دکترا، دانشکده مهندسی عمران، آب و محیط زیست، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
3 دانشجوی دکتری، دانشکده مهندسی عمران، آب و محیط زیست، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.22065/jsce.2023.383019.3022چکیده
پلها ازجمله سازههای اصلی و حیاتی در هر کشور میباشند و لازم است امکان بهرهوری از آنها بهویژه در هنگام وقوع حوادثی مانند زلزله به منظور امدادرسانی فراهم باشد. وقوع خرابی زیاد و فروریزش بسیاری از پلها در زلزلههای گذشته منجر به توسعه روشهای مقاومسازی و بهسازی لرزهای شده که یکی از این روشها استفاده از انواع جداسازهای لرزهای میباشد. همچنین با توجه به تحقیقات گسترده روی علل خرابیهای بوجود آمده در پلها، مشخص شد که مولفه قائم زلزله و در پی آن تغییرات نیروی محوری ستونها مسالهای اساسی و تاثیرگذار بر خرابی پایهها بودهاست. بنابراین در تحقیق پیشرو به بررسی تغییرات نیروی محوری و احتمال خرابی پایهها و جداگرهای یک پل کوله باز سه دهانه با شاهتیرهای پیشساخته بتنی و طول دهانههای متفاوت که توسط جداسازهای پاندولی اصطکاکی تک قوسی جداسازی شده است میپردازیم. به منظور افزایش دقت پاسخها و درنظر گرفتن عدم قطعیت ذاتی پدیده زلزله از تحلیل دینامیکی فزاینده استفاده شده است و به کمک منحنیهای شکنندگی احتمال خرابی پایه پل و جداگرها تحت اثر همزمان سه مولفه زلزله درمقایسه با اعمال دو مولفه بررسی شده است. نتایج حاصل از مقایسه حداقل نیروی محوری فشاری، نشان دهنده رشد نرخ کاهش این نیرو با اعمال مولفه قائم بود. همچنین مولفه قائم زلزله حداکثر نیروی محوری فشاری و نیروی کششی ستون را افزایش داده و باعث افزایش احتمال خرابی پایهها در سطح خرابی متوسط و گسترده به ترتیب به میزان شش و بیست و چهار درصد و در جداگرها به میزان بیست و یک درصد شده است.