ارزیابی انرژی امواج در چابهار تحت سناریوی اقلیم میانی با مدل وضوح بالای CMIP6

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، دانشکده مهندسی عمران دانشگاه صنعتی خواجه نصیر الدین طوسی، تهران، ایران

2 استاد، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی خواجه نصیر الدین طوسی، تهران، ایران

doi
10.22065/jsce.2023.366525.2955
چکیده

موج یکی از منابع پاک انرژی در دنیا است و استفاده از آن رو به افزایش است. انرژی امواج ناشی از وزیدن باد بر سطح دریاها است. الگوی میدان باد متاثر از شرایط اقلیمی تغییر می‌کند. از این رو و با توجه به تغییرات احتمالی میدان باد در هر یک از سناریوهای اقلیمی، شرایط هیدرودینامیکی امواج و در نتیجه انرژی آنها در آینده تغییر می‌کند. سناریوی CNRM-CM6-SSP2-45 از CMIP6 یک سناریوی اقلیمی میانی و حد وسط با درصد انتشار کربن و افزایش دمای محدود شده و از سناریوهای محتمل اقلیمی است. این سناریو برای برنامه‌ریزی‌های مدیریتی کاربرد فراوان دارد. در این مطالعه اثر تغییرات اقلیم این سناریو بر روی انرژی امواج در محدوده چابهار در سواحل سیستان و بلوچستان ارزیابی شده است. به منظور ریزمقیاس‌سازی از تکنیک ویبول اصلاح شده به روش استاتیکی استفاده شد. با استفاده از یک مدل واسنجی‌شده موج نتیجه‌گیری شد که انرژی امواج در دوره ده ساله منتهی به سال 2100 نسبت به دوره مشابه خود در صد سال گذشته، افزایش 22/0 کیلووات در هر متر از موج (معادل 3 درصد) خواهد داشت. این در حالی است که مقدار فصلی انرژی امواج در چابهار تغییرات محسوستری دارد و از 27/2 کیلووات (معادل 42 درصد) کاهش در زمستان تا 24/2 کیلووات در متر (معادل 27 درصد) افزایش در پائیز متغیر است.