بهینه سازی قابلیت دسترسی شبکه مخابرات نوری و اثرات آن درکاهش مسدودی خطوط ریلی
نویسندگان
1 دانشیار، گروه مهندسی مخابرات، دانشکده برق و کامپیوتر، واحد یادگار امام خمینی (ره) شهر ری، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 گروه مهندسی مخابرات، دانشکده برق و کامپیوتر، واحد یادگار امام خمینی (ره) شهر ری، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.22065/jsce.2023.386908.3049چکیده
قابلیت دسترسی شبکه به معنای پایداری شبکه در شرایط عملیاتی و در زمان مشخص است؛ بهعبارتی شبکه در زمان عملیات نباید خاموش شود و اگر خاموش شد، باید در زمان مشخص رفع خرابی شود. قابلیت دسترسی مجموعه ای از قابلیت اطمینان و قابلیت نگهداری شبکه یا سیستم است. شبکههای مخابرات نوری گسترده، برای انتقال ظرفیت بالایی ازدادههای داخلی و یا بین المللی بصورت ترانزیت داده، استفاده میشوند، در قراردادهای انتقال ترافیک بین المللی تفاهم نامههای سطح کیفیت شبکه وجود دارد که در صورت پایین بودن سطح قابلیت دسترسی از سطوح مورد توافق و قابل قبول و یا خاموشی شبکه، صاحبان شبکه متحمل خسارتهای سنگینی میشوند. همچنین در صنایع مختلف مانند صنعت ریلی، ساختارهای کنترل قطار بر بستر شبکههای مخابرات نوری قرار دارند و کاهش سطح دسترسی شبکه ممکن است منجر به مسدودی خطوط ریلی و سوانح غیر قابل جبرانی گردد، بنابراین سطح بالای قابلیت دسترسی منجر به پایداری شبکه و کاهش مسدودی خط می شود. در این مقاله علاوه بر مدلسازی افزایش سطح دسترسی شبکه انتقال نوری (نمونه موردی پیاده سازی شده شبکه انتقال مخابرات نوری منطقه هرمزگان راه آهن می باشد) و مشاهده نتایج آن در کاهش مسدودی خطوط ریلی، رفتار شبکه از طریق متد مونت کارلو پیشبینی و شبیهسازی میشود.