ارزیابی ژنوتیپهای کلزا با استفاده از شاخصهای تحمل به تنش گرما در شرایط آب و هوایی اهواز
نویسندگان
1 دانش آموخته گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید چمران اهواز
2 دانشیار گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشگاه شهید چمران اهواز
doi
10.22059/ijfcs.2022.345666.654929چکیده
بهمنظور ارزیابی تحمل به تنش گرما ژنوتیپهای کلزا آزمایشی در دو سال زراعی 1398-1397 و 1399-1398 در مزرعه آزمایشی دانشگاه شهید چمران اهواز اجرا شد. آزمایش بهصورت تجزیه مرکب در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در دو تاریخ کاشت (20 آبان، شرایط شاهد) و تاریخ کاشت تأخیری (20 آذر، شرایط تنش) روی نه ژنوتیپ کلزا (شامل هشت هیبرید و یک رقم آزاد گردهافشان) اجرا شد. نتایج تجزیه واریانس مرکب نشان داد که عملکرد دانه ژنوتیپها در سطح احتمال یک درصد با یکدیگر اختلاف دارند. همچنین بین تاریخهای کشت در هر دو سال آزمایش و اثرات سال تفاوت معنیداری مشاهده شد. میانگین عملکرد ژنوتیپها در شرایط شاهد و تنش در سال اول بهترتیب 08/3467 و 85/1667 کیلوگرم در هکتار و در سال دوم بهترتیب 16/3353 و 42/1687 کیلوگرم در هکتار برآورد شد. افزایش عملکرد در شرایط شاهد در سال اول نسبت به سال دوم بهدلیل میزان بارندگی بیشتر و دمای مناسبتر در ماههای اول کشت بود. در این آزمایش شدت تنش در سال اول 51/0 و در سال دوم 46/0 برآورد شد که نمایانگر شدت تنش در طی دو سال بود. تأخیر در کاشت و بهدنبال آن تنش گرما بهطور متوسط باعث کاهش 48 درصدی عملکرد در واحد سطح شد. نتایج تجزیه شاخصهای مبتنی بر عملکرد دانه نشان داد که شاخصهای میانگین هارمونیک، شاخص تحمل تنش، میانگین هندسی بهرهوری و میانگین بهرهوری، شاخصهای برتر در ارزیابی تحمل به گرما در کلزا بودند و همبستگی مثبت و معنیداری با عملکرد در هر دو شرایط شاهد و تنش داشتند. رسم نمودار سهبعدی بر اساس عملکرد دانه در شرایط تنش و شاهد و شاخصهای انتخابشده نشان داد که هیبریدهای هایولا 50 و هایولا 61 نسبت به سایر ارقام و هیبریدها متحملتر به گرما بوده و پایداری عملکرد بالاتری در شرایط تنش گرما دارند؛ بنابراین برای مناطقی با تنش گرمای انتهای فصل کشت هیبریدهای هایولا 50 و هایولا 61 توصیه میشوند.