بهینهسازی تعداد و عرض دربهای اتوبوسها با استفاده از شبیهسازی جریان مسافر در شرایط شلوغی به منظور کاهش زمان توقف
نویسندگان
1 دانشگاه اصفهان
2 دانشکده مهندسی عمران و حملونقل، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
3 دانشگاه اصفهان
4 دانشگاه زنجان
doi
10.22119/jte.2021.223939.2439چکیده
زمان توقف اتوبوسها در خطوط حملونقل همگانی نقش بسزایی در زمانبندی صحیح و به موقع رسیدن دارد. از آنجا که این زمان متاثر از شیوه سوار و پیاده شدن مسافران دارد، بنابراین میتواند بخش قابل ملاحظهای از کل زمان سفر را به خود اختصاص دهد. زمان توقف در ساعات اوج که تقاضای سفر در بالاترین سطح خود قرار دارد میتواند به صورت قابل توجهی رشد کند، چرا که در چنین شرایطی شلوغی داخل وسیله میتواند برخورد و اصطکاک میان مسافران را افزایش دهد و روند سوار و پیاده شدن آنها را با کندی مواجه نماید. بدین منظور، مطالعه حاضر قصد دارد با بهرهگیری از ابزارهای شبیهساز، جریان مسافران هنگام سوار و پیاده شدن را شبیهسازی نموده و با تغییر در ویژگیهای وسیله نقلیه از جمله تعداد و عرض دربها این فرآیند را تسریع نماید. مطالعه حاضر ضمن معرفی یک ابزار قدرتمند در زمینه شبیهسازی جریان مسافران در شرایط شلوغی، نشان داد یکی از راههای موثر در کاهش زمان توقف، طراحی فیزیک اتوبوس بصورت بهینه میباشد. پس از بررسی سناریوهای مختلف، افزایش تعداد دربهای اتوبوس به عنوان برترین سناریو شناسایی شد که تا حد امکان قادر است فرآیند سوار و پیاده شدن را تسریع نماید و زمان توقف را 6/37 درصد کاهش دهد. تعریض دربها و تغییر در الگوی سوار و پیاده شدن مسافران نیز میتوانند به عنوان سایر راهکارها مورد توجه طراحان و سیاستگذاران قرار گیرند.
