محنت در اندیشۀ سیمون وی
نویسندگان
1 دانشآموختۀ کارشناسی ارشد فلسفه و کلام اسلامی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران
2 دانشیار گروه ریاضی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران
3 استادیار گروه فلسفه، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران
doi
10.22059/jpht.2020.302247.1005747چکیده
جهان همواره دستخوشِ شری ویرانگر بوده است و هر انسانی در مسیر زندگیاش رنج را بهنحوی تجربه کرده است. پس اگر به دیدۀ اغماض به شر ننگریم، درمییابیم که بررسی رنجِ بشری میتواند بخشی از پاسخهای انسان را در خصوص شر بدهد. سیمون وی، با مطرح کردنِ محنت، نهتنها در تلاش است به برخی پرسشهای دربارۀ شر پاسخ دهد، بلکه بهواسطۀ محنت انسان را با ابعاد دیگرش آشنا میسازد و آن را گامی در جهت خودشناسی معرفی میکند. برای انسانِ از خود بیگانۀ دنیایِ مدرن، پاسخ به چراییِ محنت، موهبتی رهاییبخش به موجب بازگشت به خویشتن حقیقی خویش است، چراکه آنچه انسان را حقیقتاً آزاد میکند، فهمِ حقیقت است و محنت انسان را در رسیدن به آن یاری میرساند. در این نوشتار به روش توصیفی-تحلیلی و با مراجعه به آثار اصلی سیمون وی و شارحان او مسئلۀ محنت در اندیشۀ این بانوی فرانسوی بررسی میشود.