شناسایی و رتبهبندی عوامل مؤثر در افزایش ثبات راهاندازی پروژههای صنعتی سازی ساختمان با استفاده از مدل تصمیمگیری چند شاخصهای فازی
نویسندگان
1 کارشناس ارشد، دانشکده فنی، گروه مهندسی عمران، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمان،کرمان ، ایران
2 دانشیار، گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمان، کرمان، ایران
doi
10.22065/jsce.2023.362488.2935چکیده
با توجه به گسترش جمعیت انسانی و ساختوساز، همچنین به دلیل کمبود فضا، ضعف توانایی پاسخگویی به روش سنتی در ساختوساز، لزوم معرفی و بررسی صنعتی در ساختمان بیشتر نمایان میشود. به همین دلیل با توجه به ناکارآمدی سیستمهای سنتی در تولید انبوه، توجه به روشهای صنعتی تولید ساختمان ضروری به نظر میرسد. دهها سال است که در کشور طرحهایی برای صنعتی شدن تولید ساختمان آغازشده، اما موفقیتآمیز نبوده است زیرا با واردکردن چند کارخانه تولیدی، که ازنظر فناوری تا حد زیادی وابسته به کشورهای صنعتی است و مقررات و دانش فنی متناسب با آن در کشور وجود ندارد، نمیتوان به اهداف صنعتی شدن دستیافت. صنعتی شدن باید با بررسی دقیق سیستمها و فناوریهای مطرح دنیا و امکانسنجی برای بومیسازی آن و حصول اطمینان از امکان پاسخگویی به نیازهای فرهنگی، محیطی و اقلیمی و نیز قابلیت انطباق آن با الگوهای ساخت در کشور آغاز شود و با فرهنگسازی و تقویت صنایع مرتبط و ارائه آموزشهای لازم، در جهت تضمین کیفیت تولید ساختمان و اجرای فناوریهای مناسب و منطبق با شرایط و ویژگیهای جامعه و کشور گسترش یابد. در این تحقیق، ابتدا با انجام مطالعات کتابخانهای فهرستی از عوامل مؤثر در افزایش ثبات راهاندازی پروژههای صنعتی ساختمان تهیه شد و از طریق پرسشنامههای مبتنی بر طیف لیکرت نظر خبرگان حوزه صنعتی سازی ساختمان در شهر کرمان جمعآوری گردید و پس از بررسی روایی و اطمینان از پایایی پرسشنامه، گروهبندی عوامل با استفاده از فرضیات مشخص، مطابق با نتایج و امتیازات حاصله انجام شد، سپس ماتریس تصمیمگیری بر اساس شاخصها و گزینههای مطرح، تشکیل و دستهبندی امتیازات در بازههای فازی انجام گرفت، درنهایت با استفاده از روش حداقل مربعات وزنی و روش یاگر، ضریب اهمیت شاخصها مطابق با مدل چند شاخصهای فازی تعیین و رتبهبندی انجام شد، بر اساس یافتههای تحقیق، شاخصهای«اقتصادی»،«اجتماعی و سیاسی»،« مدیریتی»،«کیفی»و«زیستمحیطی» به ترتیب دارای بالاترین میزان تأثیر میباشند.