محیط رسوبی، دیاژنز و تکامل ویژگی های مخزنی سازند سروک در میدان نفتی سروستان، جنوب شرقی شیراز
نویسندگان
1 دانشکده زمینشناسی، دانشگاه تهران، تهران
2 کارشناس شرکت نفت مناطق مرکزی ایران
3 کارشناس شرکت نفت مناطق مرکزی ایران
4 دانشکده زمینشناسی، دانشگاه تهران، تهران
5 دانشکده زمینشناسی، دانشگاه تهران، تهران
doi
چکیده
بخش بالایی سازند سروک به سن سنومانین-تورونین سنگ مخزن اصلی میدان نفتی سروستان در استان فارس میباشد. سازند سروک در این میدان یک توالی کم عمق شونده به بالا را نشان میدهد. بررسی دقیق برشهای نازک در دو چاه پنج و شش این میدان نشان میدهد که این سازند از 12 میکروفاسیس تشکیل شده و دستهبندی این میکروفاسیسها در چهار کمربند رخسارهای رمپ درونی، رمپ میانی، رمپ خارجی و حوضه، حاکی از تشکیل این سازند در یک پلاتفرم کربناته از نوع رمپ هموکلینال است. شواهد پتروگرافی نشان میدهند که این رخسارهها تحت تأثیر محیطهای دیاژنزی دریایی، جوی (ائوژنتیک و تلوژنتیک) و تدفینی قرار گرفتهاند. انحلال جوی و شکستگیها مهمترین فرایندهای افزایندهی کیفیت مخزنی و سیمانی شدن و تراکم مهمترین فرایندهای کاهنده کیفیت مخزنی هستند. ارزیابی تکامل مخزن نشان میدهد دیاژنز جوی در زمان رویداد ناپیوستگیهای سنومانین-تورونین و تورونین میانی، تأثیر قابلتوجهی بر رخسارههای پشته زیرآبی، ریفهای تکهای و واریزههای آنها اعمال نموده و با ایجاد تخلخلهای قالبی و حفرهای به ویژه در تورونین میانی سبب بهبود کیفیت مخزنی در این رخسارهها گردیده است.
