ارزیابی شاخص‌های انرژی در سیستم‌های کشت خالص، مخلوط و جنگل زراعی بامیه (Abelmoschus esculentus L) در استان خوزستان

نویسندگان

1 استاد گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران،، کرج، ایران

2 استادیار گروه‌ مهندسی ‌ماشین‌های‌کشاورزی‌، دانشکده ‌کشاورزی،‌دانشکدگان کشاورزی ‌و ‌منابع‌ طبیعی،‌ دانشگاه‌ تهران، کرج، ایران

3 دانشیار گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران،، کرج، ایران

4 دکتری اکولوژی گیاه زراعی، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران،

5 استادیار گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران،، کرج، ایران

doi
10.22059/ijfcs.2022.348292.654938
چکیده

صنعت کشاورزی یکی از مهم‌ترین تولیدکنندگان مواد غذایی می‌باشد که در جهت تولید محصولات، مقدار زیادی انرژی را مصرف می کند. همچنین کشاورزی بیشترین عرضه‌کننده انرژی به­صورت انرژی زیستی نیز می‌باشد. از این رو، با هدف بررسی شاخص های انرژی و سهم نهاده های مصرفی از   انرژی کل در سیستم های کشت خالص، مخلوط  (بامیه + خیار) و جنگل زراعی (بامیه+ درخت خرما) تولید بامیه، این مطالعه در استان خوزستان انجام شد. اطلاعات مورد نیاز از 139 کشاورز از طریق مصاحبه حضوری جمع‌آوری شد که شامل تمام نهاده‌های مصرف­شده در واحد یک هکتار از هر سیستم کشت می‌باشد. انرژی ورودی نهاده‌ها، انرژی کل ورودی و خروجی و شاخص‌های انرژی اندازه‌گیری و سیستم‌ها از نظر این شاخص‌ها مقایسه شدند. نتایج نشان داد انرژی ورودی به کشت خالص، مخلوط و جنگل زراعی بامیه به­ترتیب 77/78763، 27/81269 و 42/52502 مگاژول در هکتار بود، در­حالی­که انرژی خروجی در این سیستم‌ها به­ترتیب 17575، 37380 و 113715 مگاژول در هکتار به­دست آمد. از­این‌رو نسبت انرژی در کشت خالص، مخلوط و جنگل زراعی بامیه به­ترتیب 223/0، 460/0 و 166/2 بود. بیشترین سهم از انرژی کل در هر سه سیستم در نهاده‌های پلاستیک، سوخت دیزلی و کود شیمیایی بود. به­طور کلی جهت کشت بامیه در شرایط غیر جنگل زراعی می‌توان با بهینه‌سازی مصرف نهاده‌ها و کاهش انرژی مصرفی کشت مخلوط را توصیه کرد.