ارزیابی شاخصهای انرژی در سیستمهای کشت خالص، مخلوط و جنگل زراعی بامیه (Abelmoschus esculentus L) در استان خوزستان
نویسندگان
1 استاد گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران،، کرج، ایران
2 استادیار گروه مهندسی ماشینهایکشاورزی، دانشکده کشاورزی،دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
3 دانشیار گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران،، کرج، ایران
4 دکتری اکولوژی گیاه زراعی، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران،
5 استادیار گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران،، کرج، ایران
doi
10.22059/ijfcs.2022.348292.654938چکیده
صنعت کشاورزی یکی از مهمترین تولیدکنندگان مواد غذایی میباشد که در جهت تولید محصولات، مقدار زیادی انرژی را مصرف می کند. همچنین کشاورزی بیشترین عرضهکننده انرژی بهصورت انرژی زیستی نیز میباشد. از این رو، با هدف بررسی شاخص های انرژی و سهم نهاده های مصرفی از انرژی کل در سیستم های کشت خالص، مخلوط (بامیه + خیار) و جنگل زراعی (بامیه+ درخت خرما) تولید بامیه، این مطالعه در استان خوزستان انجام شد. اطلاعات مورد نیاز از 139 کشاورز از طریق مصاحبه حضوری جمعآوری شد که شامل تمام نهادههای مصرفشده در واحد یک هکتار از هر سیستم کشت میباشد. انرژی ورودی نهادهها، انرژی کل ورودی و خروجی و شاخصهای انرژی اندازهگیری و سیستمها از نظر این شاخصها مقایسه شدند. نتایج نشان داد انرژی ورودی به کشت خالص، مخلوط و جنگل زراعی بامیه بهترتیب 77/78763، 27/81269 و 42/52502 مگاژول در هکتار بود، درحالیکه انرژی خروجی در این سیستمها بهترتیب 17575، 37380 و 113715 مگاژول در هکتار بهدست آمد. ازاینرو نسبت انرژی در کشت خالص، مخلوط و جنگل زراعی بامیه بهترتیب 223/0، 460/0 و 166/2 بود. بیشترین سهم از انرژی کل در هر سه سیستم در نهادههای پلاستیک، سوخت دیزلی و کود شیمیایی بود. بهطور کلی جهت کشت بامیه در شرایط غیر جنگل زراعی میتوان با بهینهسازی مصرف نهادهها و کاهش انرژی مصرفی کشت مخلوط را توصیه کرد.