ارزیابی شاخصهای اقتصادی و رقابتی کشت مخلوط بامیه (Abelmoschus esculentus) و خیار (Cucumis sativus) در استان خوزستان
نویسندگان
1 استاد گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج
2 استادیار گروه مهندسی ماشینهایکشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج
3 دانشیار گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج
4 دانشجوی دکتری اکولوژی گیاه زراعی، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران
5 استادیارگروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج
doi
10.22059/ijfcs.2022.341434.654905چکیده
کشت مخلوط گیاهان یکی از راهکارهای رسیدن به پایداری در کشاورزی میباشد، با این حال بررسی شاخصهای اقتصادی و رقابتی آن در جهت بهینهسازی تولید اهمیت بالایی دارد. از اینرو این پژوهش با هدف بررسی جایگاه و میزان نهادههای مصرفی در سیستمهای کشت خالص و مخلوط بامیه در استان خوزستان اجرا گردید. اطلاعات مورد نیاز از طریق پرسشنامه و با بررسی میدانی از 111 کشاورز جمعآوری شد. نتایج نشان داد کشت مخلوط با نسبت برابری زمین 40/1، ارزش ناخالص و خالص تولیدی 23/7269 و 19/4090 دلار در هکتار و برتری در شاخصهای نسبت فایده به هزینه، بهرهوری سیستم، بهرهوری اقتصادی نسبت به تککشتی بامیه عملکرد بالاتری دارد. همچنین هزینه کل کشت مخلوط با 04/3179 دلار در هکتار و انرژی ورودی با 27/81269 مگاژول در هکتار نسبت به تککشتی به ترتیب 20/23 و 18/3 درصد بالاتر بود. با توجه به نتایج این تحقیق میتوان گفت کشت مخلوط بامیه و خیار با برتری در شاخصهای اقتصادی و رقابتی میتواند الگوی بهینه کشت بامیه در استان خوزستان باشد، با این حال ضروری است مصرف نهاده در کشت مخلوط بهینه گردد تا بتوان هزینه کل و میزان انرژی ورودی را کاهش داد.
