بررسی رابطۀ عدم وجود فرایندهای راستیآزمایی در اظهارنامۀ مالیاتی با انواع مختلف صنایع (مطالعۀ موردی: مؤدیان بزرگ مالیاتی)
نویسندگان
1 استادیار مدیریت صنعتی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران.
2 کارشناس ارشد مدیریت دولتی و حسابرس ارشد اداره کل امور مالیاتی مؤدیان بزرگ، تهران، ایران.
3 استادیار گروه آموزشی مدیریت بازرگانی، دانشکده مدیریت، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
4 استادیار گروه مدیریت دولتی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
5 دکتری اقتصاد دانشگاه ارومیه و حسابرس ارشد اداره کل امور مالیاتی مؤدیان بزرگ، تهران، ایران.
doi
10.22126/pse.2023.9019.1031چکیده
مرحلۀ اخذ اظهارنامه از مؤدیان در تمامی نظامهای مدرن مالیاتی دنیا رایج است و جزو مهمترین و اصلیترین مراحل در بخش وصول مالیات به شمار میآید. بخش عمدۀ مالیات در این مرحله به حیطۀ وصول درمیآید و بدین سبب، برنامهریزی و رفاه اجتماعی و کاهش هزینۀ وصول مالیات نیز از تبعات چنین نظامی خواهد بود. یکی از مهمترین مشکلات در سازمان امور مالیاتی در طراحی اظهارنامه بهگونهای است که فرایند راستیآزمایی را بهصورت کامل اجرا کند. هدف این پژوهش شناسایی رابطۀ نبود فرایندهای راستیآزمایی در اظهارنامۀ مالیاتی با انواع مختلف صنایع در ادارهکل امور مالیاتی مؤدیان بزرگ است. این تحقیق که از نوع تحلیلی-علّی مبتنی بر تحلیل دادههای تابلویی است، با انتخاب 3625 سال شرکت در محدودۀ زمانی پنجساله (1391-1395) در نظر گرفته شده و به تجزیه و تحلیل نتایج پرداخته است. نتایج نشان میدهد که از بین متغیرهای بررسیشدۀ 13 نوع مختلف صنایع، متغیرهای صنایع بازرگانی، مالی، مستغلات و بهداشت و درمان با متغیر نبودِ مکانیسمهای راستیآزمایی در فرایند اظهار مؤدیان دارای رابطهای معنیدار است و این معنیداری صرفاً برای متغیر صنعت مالی بهصورت مستقیم و برای سایر صنایع معکوس است.
