بررسی بهره وری نیروی کار در ساخت و ساز بر اساس سطوح اجرای اقدامات مدیریت منابع انسانی
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد مدیریت ساخت، دانشکده فنی و مهندسی، گروه مهندسی عمران ، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران
2 استادیار، دانشکده فنی و مهندسی،گروه مهندسی عمران، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران
doi
10.22065/jsce.2023.358138.2916چکیده
افزایش بهره وری نیروی انسانی یکی از برنامه های اصلی مدیران در هر سازمان می باشد، زیرا نیروی انسانی مهم ترین سرمایه هر سازمانی به شمار می رود. بهره وری نیروی انسانی یعنی حداکثر استفاده از مهارت ها و توان نیروی انسانی. در این تحقیق شش کارکرد جذب و استخدام، تحلیل شغل، آموزش، ارزیابی عملکرد، روابط کار و خدمات کارکنان به عنوان عوامل تاثیر گذار در مدیریت منابع انسانی برای افزایش بهره وری نیروی انسانی در نظر گرفته می شوند. همچنین دو متغیر توانمندی شغلی و انگیزه شغلی نیز به عنوان متغیرهای میانجی در نظر گرفته می شوند. تحقیق حاضر از نظر هدف کاربردی، از نظر ماهیت تحقیق توصیفی، از نظر روش کاربردی داده ها جزء روش های توصیفی- پیمایشی و از نظر روند اجرای تحقیق کیفی است. در تحقیق حاضر برای جمع آوری اطلاعات از مطالعات کتابخانه ای و پرسشنامه استفاده شده است. جامعه آماری تحقیق کارکنان شرکت های پیمانکاری با درجه یک تا پنج به تعداد 150 نفر می باشد. در این تحقیق داده ها با استفاده از روش معادلات ساختاری با رویکرد حداقل مربعات جزئی و با استفاده از نرم افزار PLS مورد تجزیه و تحلیل قرار می گیرند. نتایج این تحقیق نشان می دهد که از میان کارکردهای شش گانه مدیریت منابع انسانی، متغیرهای مستقل تحلیل شغل و خدمات کارکنان بیشترین تاثیر و متغیر مستقل ارزیابی عملکرد کمترین تاثیر را بر متغیر میانجی انگیزه شغلی دارند. همچنین دو متغیر مستقل جذب و استخدام و خدمات کارکنان بیشترین تاثیر و متغیر مستقل تحلیل شغل کمترین تاثیر را بر متغیر میانجی توانمندی شغلی دارند. در نتیجه از بین دو متغیر میانجی توانمندی شغلی و انگیزه شغلی، متغیر عملکرد فردی بیشتر به توانمندی شغلی وابسته است.
