تحلیل رابطۀ صفت حیات با سایر صفات الهی از منظر فخر رازی
نویسندگان
1 استاد گروه الهیات، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران، ایرا
3 دانشجوی دکتری، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران، ایرا
4 دانشجوی دکتری، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران، ایرا
doi
10.22059/jpht.2020.293236.1005714چکیده
پژوهش حاضر بهدنبال پاسخگویی به این سؤال اساسی که «رابطۀ صفت حیات خدای متعال با سایر صفات الهی از منظر فخر رازی چگونه است؟» شکل گرفت، ابتدا دغدغۀ فخر در معرفت صفات بررسی شد؛ دغدغۀ او رسیدن به معرفتی کامل یا دستکم معرفتی است که رافع تکلیف عقلی انسان در مقام معرفت خالق باشد؛ سپس رابطۀ علم و قدرت با حیات را بررسی کردیم و این نتیجه حاصل شد که علم و قدرت، از لوازم حیات هستند و حیات برای آنها نقش علیت دارد؛ سپس رابطۀ اراده با حیات کندوکاو شد؛ فخر این صفت را در مرتبۀ متأخر از علم دانست، سپس به سمیع و بصیر پرداخته شد که فخر آن دو را مساوق علم یا از لوازم علم معرفی کرد. صفت متکلم نیز بررسی شد و اندیشۀ فخر اینگونه بهدست آمد که کلام یا آشکارکنندۀ علم است یا آشکارکنندۀ قدرت و از این طرق به ذات منتسب میشود و در نهایت بقای حقتعالی مساوق حیات معرفی شد. نتیجه اینکه از منظر فخر، صفت حیات خدای متعال صفت محوری نسبت به سایر صفات بوده و تا حیات الهی نباشد، صفات دیگر به عرصۀ وجود نخواهد آمد..