گوگردزدایی زیستی از دیبنزوتیوفن توسط رودوکوکوس اریتروپولیس IGTS8 در حضور نانوذرات مغناطیسی و نانولولههای کربنی سطح اصلاحشده با پلیاتیلنگلیکول
نویسندگان
1 گروه مهندسی علوم زیستی، دانشکده علوم وفنون نوین، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 گروه زیستشناسی، دانشکده علوم زیستی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 مرکز پژوهشی بیوتکنولوژی، پردیس بین الملل، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی شهید صدوقی، یزد، ایران
4 گروه مهندسی علوم زیستی، دانشکده علوم وفنون نوین، دانشگاه تهران، تهران، ایران
5 مرکز تحقیقات بیوتکنولوژی، موسسه تحقیقات صنعت نفت، تهران، ایران
6 گروه بیوتکنولوژی، دانشکده مهندسی شیمی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
7 گروه علوم و فنون نوین پزشکی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد، یزد، ایران
8 گروه مهندسی علوم زیستی، دانشکده علوم وفنون نوین، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
چکیده
اهداف: امروزه نفت خام یکی از منابع اصلی انرژی است. سوختن ترکیبات حاوی گوگرد در سوختهای فسیلی منجر به تولید اکسیدسولفور میشود که اثرات زیانباری برای سلامت و محیط زیست دارد. در حال حاضر روش رایج برای حذف گوگرد، گوگردزدایی شیمیایی است. هدف پژوهش حاضر، بررسی اثر نانوذرات مغناطیسی و نانولولههای کربنی اصلاحشده بهعنوان نانوجاذب در بهبود فعالیت گوگردزدایی باکتری رودوکوکوس اریتروپولیس IGTS۸ بود. مواد و روشها: در پژوهش تجربی حاضر نانوذرات به روش شیمیایی همرسوبی سنتز و نانولولههای کربنی ابتدا کربوکسیله شدند. نانولولههای کربنی چندلایه با ترکیب سولفوریکاسید ۹۵% و نیتریکاسید ۵۲% (نسبت حجمی ۳:۱) مخلوط و سپس با پلیاتیلنگلیکول اصلاح شدند. مشخصهیابی نانوذرات مغناطیسی و نانولولههای کربنی توسط میکروسکوپ الکترونی روبشی و عبوری، پراش پرتو ایکس، سنجش خواص مغناطیسی، آنالیز قوس رامان و طیفسنجی مادون قرمز تبدیل فوریه صورت پذیرفت. یافتهها: سایز نانوذرات ۷ تا ۸نانومتر تخمین زده شد و نانولولههای کربنی اصلاحشده بیشترین حلالیت را در آب دیونیزه داشتند. آنها تا دو هفته پایداری نشان دادند. میزان رشد باکتری در حضور نانوذرات مغناطیسی و نانولولههای کربنی نسبت به عدم حضور آنها افزایش ۴۰% و ۸% و همچنین میزان فعالیت گوگردزدایی باکتری در حضور نانوذرات مغناطیسی و نانولولههای کربنی افزایش قابل توجهی نسبت به عدم حضور آنها نشان داد. نتیجهگیری: ساختارهای نانویی با جذب سطحی ترکیبات گوگردی دسترسپذیری آنها را برای باکتری افزایش میدهند.
